26
DE
FEBRIBVS
sedes
febrium
non
erit
potiùs
in
loco
putrefactio¬
nis,
quàm
in
locis
per
quae
transit
dum
expellitur?
Cur,
inquam,
redeunte
appetitu,
absente
siti,
ac
vigiliis
(puta
diebus
quietis
Intermittentium)
pu¬
trescet
bilis,
vel
pituita
in
visceribus?
Eiúsque
pu¬
trefactio,
non
turbat
oeconomiam
officinarum
humoralium?
Quare
atra
bilis,
quae
fieret
die
Lunę,
biduo
putrescet
in
maturam
putredinem,
&
quae
sequenti
die
fieret,
unico
tantum
die
putret,
quan¬
tùm
prior,
binis
putruit
diebus?
si
junctum
utra¬
que
die
Mercurii
accessum
Quartanae
faciat?
Qua¬
re
quae
fit
die
Lunae,
suum
non
movet
paroxysmum
die
Mercurii,
&
quae
fit
die
Martis,
similiter
suum
tumultum
non
excitat
die
Jovis?
ac
consequenter
si
qua
facta
est
die
Mercurii,
accessum
formet
die
Veneris?
Attolluntur
Medentum
humeri,
inarcan¬
tur
supercilia,
&
incusantur
proprietates
occultae,
dum
per
creditas,
ac
suppositas
insanias
responde¬
re
coguntur
ad
sensu
nota.
Cur
tandem
in
rigori¬
bus
Tertianae,
volunt
esse
fel,
id
quod
sub
initiis
evomitur,
&
naturam
isthac
vergere
ajunt,
si
du¬
ctus
naturae,
eodem
intervallo,
ex
opposito,
à
cen¬
tro
procedat
ad
extrema
venarum?
quoniam
na¬
tura
non
movet
unico
instanti
duos
motus
oppo¬
sitos,
intro
&
extra,
praecipuè
causa
unius
excre¬
menti,
quod
fel
putatur.
Cur
ista
vomitio,
non
tantundem
demit
de
atrocitate
accessus,
quantum
est
copiosa
illius
excrementi
expulsio,
quod
pu¬
tant
ipsam
Tertianae
materiam?
Si
autem
in
Ter¬
tiana
supersit
bilis
residua
ab
accessu,
in
suis
offici¬
nis,
cur
potiùs
putrefacit
bilem
novam,
quàm
sibi
radicaliter
annexos
humores?
quomodo
vomitus
amarus,
sitis,
&
tam
grandia
laesionum
indicia,
infestant
stomachum,
dum
pleraque
mali
saburra,
ad
extrema
venarum
transmigraverit,
ut
rigores
concutiat.
At
qui
Cauterii
notas
gerunt,
cernunt
biduo