31
CAPVT
III.
invento
allegorico
titillans,
febrium
definit
mor¬
bum
sulfuris
ac
nitri:
atque
alibi
iterum,
terrae
mo¬
tum
Microcosmi.
Quasi
sulfur
&
nitrum,
seipsis
fierent
longè
frigidiora,
dum
è
limo
(vel
limbo,
ut
ait)
Microcosmi
separantur,
&
ultro
post
horas
aliquot,
sponte
accenderentur
igne
Ethnae.
Et¬
enim
ut
Galenus
investigandis
causis
ubique
ce¬
spitavit,
adeóque
in
eo
se
prodidit
non
esse
medi¬
cum,
(cujus
nomen
ait,
In
ventor
occasionis:)
Ita
Paracelsus,
mirâ
licentiâ
lapsus
est
in
Microcosmi
paroemias
Medico
indignas.
(20).
Dura
quippe
lex
esset,
quae
hominem,
nuditer
ut
Macrocosmum
refer¬
ret,
praecipitasset
in
omnium
morborum
aerumno¬
sas
necessitates.
Ego
certè
gratulor
animae
meae,
quod
figuram
Dei
vivi
referam;
(21).
non
autem
mun¬
di.
Deceptus
fuit
bonus
hic
vir,
quod
nesciret
ignem
nusquam
accendere,
nisi
succendatur
priùs,
nec
utut
finxerit,
esse
in
nobis
silicem
&
chalybem,
simulque
concussorem
in
puncto
attritionis
silicis.
Non
sanè
opus
fuit
his,
ut
neque
pulvere
pyrio,
pro
calore
febrili,
nisi
primo
appulsu
crememur,
&
dehiscamus
medii.
Deest
ergo
in
nobis
materia
actualis
sulfuris,
&
salis
petrae,
deest
connexio
am¬
borum,
deest
ignis
actualis.
Ac
tandem
deest
cor¬
pus,
quod
istam
accensionem
unico
toleret
mo¬
mento.
Naeniae
ergo,
&
fabulae
sunto,
febrium
causae
&
origines
in
Scholis.
Phlebotomia
in
febribus
examinatur.
CAPVT
IV.
(1).
Ratio
unica
contra
humores,
caeterae
alibi.
(2).
Propositio
universalis
pro
Phlebotomia
Galeno
authore.
(3).
Syllogismus
contra
eundem.
4.
Probatio
logistica.
5.
Quod
Plethora
boni
cruoris
sit
impossibilis.
6.
In
venis
non
subsistere
unquam
cruorem
corruptum.
(7).
Non
posse
dici
plethoram
in
statu
neutro
cruoris.
(8).
Ex
thesibus
Scholarum
nunquam
indi¬
cari