53
CAPVT
V.
vum,
&
putrefactivum.
7.
Quod
contaminatum
propulsante
natura
efflueret,
donec
vis
pharmaci
exantlata
esset.
8.
Quod
hoc
fieret
non
secus
in
sano,
atque
in
aegro.
9.
Quodque
ideo
periculo¬
sum
esset
pharmacum
solutivum,
antequam
na¬
tura
victrix
esset
in
morbis,
postmodum
verò
noxa
ejus
non
ita
manifesta
appareret.
Quibus
dudum,
atque
seriò
mecum
pensitatis,
descivi
à
Galeno,
qui
totus
circa
humores
istos
ita
implicitus,
ut
om¬
nes
morbos
inde
constare
asserat.
At
cùm
mihi
ad¬
huc
deessent
meliora,
quae
in
vicem
humorum,
&
laxativorum
substituerem,
cum
admiratione,
&
commiseratione
generis
humani,
tandem
studium
Medendi
suspendere
volui,
donec
Altissimus,
ex
sui
beneplacito,
quaerenti
mihi,
post
multa
num¬
morum
&
annorum
dispendia,
dignatus
est
dona¬
re
Intellectum,
quem
utinam
ex
meis
operibus
mundus
sibi
in
commodum
applicaret.
Crevit
in
me
ausus
eundo,
ac
indies
magis
confirmatus
sum,
quotidianis
errorum
Medentum
observationibus.
(13).
Inter
caetera,
memini
quod
Archiatri,
Principi
exhibuerant
scammoneatum
pharmacum,
undè
unico
die,
quadraginta
&
unum
secessus
successe¬
rant.
Qui
unà
cum
lotio
illius
diei,
me
iubente,
ponderati,
pendebant
libras
octodecim
&
uncias
septem
liquaminis
flavi,
&
putridi.
Dixi
ergo
illi,
&
suis
Medicis.
Enimvero
si
istud
liquamen
sit
bi¬
lis,
unúsque
de
quatuor.
Iam
phlegma
in
corpore
inde
residuum
(una
tertiâbilem
superans,
iuxta
Galenum)
pendebit
libras
viginti
septem
&
un¬
cias
decem,
&
eodem
computo,
supererunt
mera¬
cae
atrae
bilis
librae
novem
&
unciae
tres:
Id
est,
pituitae
&
melancholiae
non
permistarum
bili
fla¬
vae,
librae
triginta
sex
&
unciae
tredecim.
Purgatio¬
nem
itaque
debebant
fateri,
non
esse
corporis
pu¬
rificationem:
quin
potiùs
relictorum
humorum
(si
qui
D
3