77
CAPVT
VIII.
(11).
Primò
ergo,
perlae
officinarum,
non
sunt
verae:
sed
earum
abortus
quidam,
per
mediam
conchae
sub¬
stantiam
intus
seminatus.
Secundò,
pulvis
perla¬
rum
aut
corallorum
dissolutus
quamquam
illudat
oculos:
non
tamen
verè
est
solutus,
manens
pul¬
vis
qui
ante.
Tertiò,
pro
confortativis
non
sub¬
stituunt
nisi
acidum
salem
dissolventium.
Quartò,
pulvis
ille
sic
solutus,
non
potest
fieri
cruor,
ideo¬
que
neque
subire
in
venas.
Quintò,
quid
si
introis¬
set
ad
hepar,
venam
cavam,
adeóque
digestionis
vi,
sal
acetosus
illi
adhaerens,
tandem
in
transmu¬
tationem
absumptus
esset.
Quid
aliud
praestarent
hujusmodi
confortativa,
quàm
quòd
venas
intus
exotico
pulvere
oblinirent?
&
peregrino
tandem
hospite
indelebile
malum
sarcinarent?
Haec
mes¬
sis
de
gemmis
expectanda.
(12).
Aequè
anile
ostentum
est,
quod
de
galli
veteris
jure
herbis
sociato
polli¬
centur.
Nam
imprimis
plus
vitae,
viriúmque
est
in
junioribus
avibus,
quàm
in
decrepitis.
Iudicium
deferatur
ad
Gallinas.
Suntque
juscula
medicata,
stomacho
ingrata,
ac
molesta,
adeóque
facilè
di¬
mittuntur
ad
excrementa.
Itaque
hoc
modo,
sub
mutata
larva,
iterum
sua
apozemata
mentiuntur,
sub
jure
galli
veteris.
(13).
Postremò
est
antidotus
Al¬
kermes,
quae
licet,
quatenus
constat
syrupo
è
coc¬
co
baphico
(utinam
non
per
rosas
adulterato)
sit
laudabilis:
nihilominus
in
quantum
tosta,
assata¬
que,
crudiore
bysso,
donec
pulverari
queat,
im¬
praegnatur,
tota
grani
tinctorii
potestas
vitiatur.
Quod
sericum
sic
tostum,
nil
aliud
sit,
quàm
lana
bombicina
vermium,
caumate
depravata.
Tulit
enim
id
avari
cujusdam
senis
Inventum,
putantis,
naturam
exhilarari
rebus,
suos
oculos
oblectanti¬
bus.
Absit,
nam
intus,
naturam
nec
aurum,
gem¬
mae,
nec
pretiosa,
ut
talia,
spiritus
vitales
reficient
multóque
minùs,
assata
crude
byssus,
&
si
esset
purpu¬