96
DE
FEBRIBVS.
severam;
nec
item
juscula
carnium,
quocumque
herbarum
favore
alterata.
(2).
Profectò
non
sunt
me¬
dicamina
ista
cibis
miscenda:
sed
singula,
per
suas
scenas
sunt
introducenda.
Imprimis
detestor
in
fe¬
bribus,
abstinentiam
à
potu.
(3).
Nam
si
febris
sit
ca¬
lida
&
siticulosa,
privetur
autem
potu
humectante,
depopulatur
cruorem,
&
solidarum
partium
ali¬
menta,
cum
viribus.
Etenim,
uti
licet
vesicam
exo¬
nerare,
quoties
urget
etiam
importuna
necessitas,
ad
hoc
non
petita
à
Medico
venia:
pariter
quoque
est
bibendum,
quoties
monet
necessitas:
cùm
unum
non
sit
magis
naturae
consonum
quàm
aliud:
Sitis
alioqui
stricta
lex,
&
rupta
mandati
obedientia,
iam
millies,
Medenti
opprobrium
attulit.
(4).
Ab
horreo
etiam
in
febri
jura
carnium:
nam
extemplo
natura
detestatur
eadem,
&
quò
meraciora,
eò
quoque
damnosiora
ex
mente
Hippocratis.
Corpora
im¬
pura
(sic
vocat
febrientium,
quibus
stomachi
nido¬
rosi)
quò
plus
nutris,
eò
magis
laedis.
Laedunt
nam¬
que
febrientes,
quia
caro,
ova,
pisces,
&
iuscula,
facilè
tum
cadaverantur,
ac
minimè
nutriunt.
Ve¬
saniae
enim
simile
est,
saepe
deplere
venas,
iterum¬
que
velle
nutrire
eos,
quibus
vis
digestiva
pessum¬
data
est.
(5).
Confortare,
inquam,
velle,
ubi
hostis
in¬
tus
est.
(6).
Satisfaciunt
enim
tum
potissimùm
cerevi¬
siae
tenues,
vino
nuptae,
quibus
panis
admiscetur,
priùs
in
aqua
separatim
coctus,
usque
in
collam,
sive
mucilaginem.
Et
frigidè
haec
sumpta,
cruda,
&
non
cocta.
Siquidem
coquendò
deperit
potibus,
non
autem
accrescit
illorum
virtus.
Sic
namque
ea
vis
insensibiliter
mista
potui,
utrique
indicationi
satisfacit:
nec
timendum,
ne
aeger
sub
hac
Diaeta,
per
inediam
pereat.
Maximè,
cum
Medici
nomine,
sit
indignus,
qui
febrientem
non
restituit
ante
qua¬
triduum.
(7).
Caeterùm
contra
vini
usum
increpant
Galenistae
omnes
(quanquam
secreto
hausta
vina
toti