97
CAPVT
XII.
toti
arti
Galenicae
contumeliam
millies
attulerint)
eò
quòd
febris,
non
sit
nisi
merus
calor,
ab
Hip¬
pocrate
Ignis
vocata,
eritque
vinum
febrienti,
quale
est
oleum
ad
extinguendum
ignem.
Sed
hoc
argumentum,
ut
anilis
fabula,
iam
ante
sub
febris
definitione
periit.
Eóque
magis,
quod
sit
quotidianae
experientiae
adversarium.
Nam
quot¬
quot
modicè
vino
utuntur
in
febribus,
faciliùs
convalescunt,
vires
conservant,
&
in
pristinum
ocyus
restituuntur.
Qui
verò
post
corporis
dimi¬
nutiones,
&
vini
abstinentiam
fortassis
evadunt,
naturae
solius
beneficio:
Illi
per
longam
hebdo¬
madum
seriem,
perstant
valetudinarii.
Siquidem
nemo
dubitat,
quin
Pestis,
sit
febris
atrocissima,
acutissima,
&
celerrima:
quin
absque
venaesectio¬
ne,
&
purgatione,
solísque
sudoribus,
&
vini
me¬
racioris
potu,
solvatur.
Nemo
quoque
ambigit
quin
Theriaca,
aliáque
sudorifera,
sint
calida,
pro¬
pinentur
in
vino,
imò
&
in
aqua
vitae.
Cúmque
haec,
ut
talia
non
obsint:
sed
prosint
in
febrium
acutissima:
multò
minùs
erit
vinum
auferendum
in
mitioribus.
Praesertim
quòd
constet,
calorem
non
esse
constitutivum
febrium:
sed
per
accidens
consequens.
Nec
est
quod
arguant
discrimen
Pe¬
stis
ab
aliis
febribus.
Nam
revera
Pestis
fluctuat
in
Archeo,
ut
venenum.
Febres
verò,
pertinacem,
&
adhaerentem
venis
materiam
occasionalem
habent.
utrobique
ideo
exigi
diaphoretica:
In
Peste
quidem
sudorifera
cum
alexipharmaco
contra
labem
ve¬
neni.
In
caeteris
verò
febribus,
diaphoretica
quae
incidunt,
dissolvunt
&
abstergunt.
Et
utrobique
quidem
hoc
negotium
per
calida
completur.
Vi¬
num
autem,
peculiarem
habet
indicationem:
non
solùm
quia
vires
addit,
quibus
natura
exosam
mate¬
riam
domat:
verùm
insuper,
quod
sit
plaustrum
medicaminum
conveniens.
Est
nimirum
nuntius,
qui
G