100
DE
FEBRIBVS
mata
varia.
Saepéque
sub
mitiori
calore,
advenire
deliria,
comata,
pulsuum
intermittentias,
desi¬
gnantia
nimirum
auctam
febrim.
Prout
è
tenero
germine
glandis,
major
frons
quam
è
quercu
ve¬
teri.
Elenchus
itaque
in
argumento
est,
in
homine
(febris
major)
ego
enim
febrim
adauctam
horreo,
quam
symptomata
laethalia
adaucta
sequuntur.
Increvisse
autem
febrim,
eò
quòd
Archeus
for¬
tiùs
insurgat,
ad
expulsionem
radicis
febrilis,
ne¬
quaquam
formido.
Atque
id
si
febrim
auctam
vo¬
Icent
in
conclusione,
parum
moror.
(11).
Nam
&
sic
Scholae
suadent,
non
magnopere
timendum
ab
accidentibus
praeter
rationem
supervenientibus.
Notandum
est
ergo,
Archeum
nunquam
accendi
in
toto
sui:
Alioqui
enim
sub
finem
accessus,
totus
Archeus
exolutus,
causa
esset
deliquii:
Accenditur
ergo
Archeus
in
multa
vel
pauca
portione
sui.
Ideóque
aucto
per
vinum
Archeo,
si
plus
ejus
ac¬
cendatur,
non
plus
ei
deperit
(&
tamen
fortiùs
strinxit
causam
occasionalem)
quàm
non
roborato
auctóque
Archeo,
&
minor
ejus
pars
accendatur.
Febris
Essentia.
CAPVT
XIII.
(1).
Qualis
definitio
essentialis
&
physica.
(2).
Morbi
sunt
entia
per
se
subsistentia,
&
non
accidentia.
(3).
Quare
morbi
ha¬
bitent
in
alieno
hospitio.
(4).
Morbus
non
est
solus
nisus,
nec
motus,
nec
intemperies
nec
diathesis.
(5).
Essentia
febris,
quam
scholae
ignorant
hactenus.
(6).
Alius
ergo
scopus
medendi,
quàm
qui
hactenus.
(7).
Causa
occasionalis
sola,
ut
febres
di¬
stinguat.
(8).
Facilitatur
cura
Medici.
(1).
Definitio
rei,
non
ex
genere
definiti,
&
diffe¬
rentia
constitutiva
specierum,
fabricanda
est,
prout
in
logicis
alibi
demonstravi.
Eò
quòd
prae¬
ter
rationale,
&
irrationale
(si
modò
adhuc
sint
differentiae
constitutixae
animalium)
ejusmodi
differentiae
nullae,
in
Scholis
appareant.
Sed
defi¬
nitio