135
PASSIVA
DECEPTIO.
CAP.
I.
puc
sub
tabe,
totus
migrat
in
sputum
subflavum.
Forte¬
ne
ergo,
in
cruore,
totidem
constituendi
sunt
hu¬
mores,
quot
cernuntur
ejus
degenerationes?
Tot¬
que
erunt
liquores
in
aqua
pluvia,
quot
sunt
cre¬
scentia
è
terra?
(39).
Est
namque
cruor,
nobis
aquae
in¬
star:
nec
opus
habuit
diversis
seminibus
in
hepate,
ut
sit
unicus
aequalis
humor
nutrititius.
Sed
in
cu¬
linis
ultimis,
suas
assequitur
requisitas
diversitates,
quibus
fungitur
nutritionis
officio.
(40).
Adeoque
fru¬
stra,
in
sui
initio,
variis
polleret
seminibus,
ac
he¬
terogeneitatibus,
qui
totus,
homogenealiter
tan¬
dem,
debet
in
unicum
glutinosum,
album,
ac
trans¬
parens
sperma
nutritivum,
pro
partium
similarium
sustentaculo,
reduci,
vel
manere
ruber
pro
carne
musculorum,
ac
viscerum
parenchymate.
(41).
Quocirca
constanter
nego,
cruorem,
quandiu
vivit,
aut
in
venis
(etiam
à
morte
hominis)
detinetur,
coagula¬
ri:
ac
per
consequens,
habere
partes
integrales
dis¬
paratas,
ulla
sui
heterogeneitati
sed
diversitatem
omnem
in
cruore,
fieri,
per
ejusdem
duntaxat
in¬
teritum.
Ergo,
humorum
diversitas,
est
filia
tan¬
tum
mortis,
non
autem
vitae.
(42).
Nec
refert,
quod
sub¬
inde
in
corpore
occurrant
excrementa,
vultum
cru¬
oris
mentientia,
unde
scilicet
per
degenerationem
facta
sunt.
Non
enim
urina,
vinum
est
amplius,
prout
nec
pus,
aut
muccus,
aut
sputa,
sunt
adhuc
partes
cruoris.
Quia
excrementa,
non
sunt
am¬
plius,
quod
erant
ante
sui
corruptionem.
Eo
quod
res
quoque
essentiam,
&
nomen
assumat
à
termino
transmutationis.
Quid
enim
arguit,
si
cruor
per
phlebotomum,
aquam,
vel
alios
fundos,
sub
sui
corruptione
segreget,
si
ejusmodi
aqua,
proinde
nec
fel
sit,
nec
bilis,
nec
amara,
careatque
proprie¬
tatibus
fellis?
Quaene
est
ista
credulitas?
Supernatat
aqua
cruori
mortuo:
ergo
est
bilis
fellea,
quae
sub
falso
gustu,
amarorem
fellis
mentitur?
(43).
Non
est
enim
I
4