136
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
enim
ista
supernatans
aqua,
pars
integralis
cruoris,
nec
de
ejus
essentia,
aut
contentis,
magisve
cogna¬
ta
cruori,
quam
currus,
respectu
hominis
insiden¬
tis.
Dolendum
est
itaque,
tot
seculis,
neminem
unquam
degustasse,
istam
aquam:
sed
avorum
nu¬
gis
sua
inscripsisse
nomina
omnes:
specie
inquam
medendi,
destructiones
aegrorum,
sub
falsis
prin¬
cipiis
tradidisse
Scholas.
(44).
Siquidem
humores,
sunt
exitiales
ignorantiae,
ignaviae,
turpitudinesque,
à
mendaciorum
patre,
introductae,
&
à
sequentium
laxa
credulitate,
celebratae.
Non
enim
etsi
fundus
cruoris,
subinde
minus
habeat,
erit
proinde
atra¬
bilis:
prout
nec
sedimentum
lotij,
est
pituita.
Sed
dum
vita
cruoris
recessit,
non
mirum
singula,
quae
in
vitae
unitate
custodiebantur,
repetant
conditio¬
nes
materiales,
quibus
obligantur.
(45).
Fundorum
enim
varietas,
à
ponderum
praeeminentia
in
liquidis
pendet.
Latitudinem
quippe
in
pondere
habent,
quae
post
mortem
heterogenea
evadunt,
&
sensim
in
ataxiam
confusionis
properant.
An
enim
sani
iudicij
vir,
credat
vinum,
cerevisiam,
herbarumque
succos,
suam
melancholiam
ad
fundum
cum
sedi¬
mine
deponere?
Quid
enim
commune
habet
me¬
lancholia,
cùm
heterogenea
sediminis
substantia?
Quoad
colorem
vero.
(46).
Omnis
aethiops,
cruorem
habet
fere
atrum,
plerumque
autem
absque
sero.
Nullus
tamen
illorum,
melancholicus.
Omnes
verò
iracundi.
(47).
Cruor
enim,
qui
ab
ambiente
refrigera¬
tur
in
pelvi
statim,
rubescit
magis
illo,
qui
ad
fun¬
dum
demersus,
diutius
tepuit.
Nam
&
hoc
ordina¬
rium.
Quod
extra
venatus
cruor
quilibet,
statim
in
corpore
nigrescat.
Quaecunque
enim
facile
putrent,
facile
etiam
admittunt
putredinis
comites,
citius¬
que
putrescit
pars
cruoris,
quae
diutius
post
sui
mor¬
tem
tepuit.
Nec
mirum
itaque,
quod
pars
fundi
inferioris,
intensius
nigrescat.
Quod
autem
ater
cruor,