142
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
tiva
pharmaca,
cruorem,
&
carnem,
sine
separa¬
tione
heterogeneitatis,
in
putrilaginem
istam
fla¬
vam,
ac
putidam,
resolvi.
Estque
argumentum
he¬
cobes,
inde
intulisse.
(60).
Si
sanguis
&
caro,
liquata
per
anum
recedant,
fiantque
flavus
liquor,
aut
muci¬
dum
excrementum:
ergo
caro
&
sanguis,
constant,
&
componuntur
iisdem
materiis:
quae
sunt
vera
bilis
&
pituita.
(61).
Siquidem,
praeterquam
quod
cruor,
non
esset
verum
compositum
naturale:
sed
apposi¬
tum
è
pluribus
difformibus
essentialiter:
etiam
non
posset
retrogradi
iterum
in
bilem,
unde
composi¬
tum
ajunt
cruorem.
Vel
alioqui
esset
immediatus
recessus,
à
privatione
ad
habitum.
Ergo
vel
ex
bi¬
lè,
nunquam
factus
fuit
cruor,
multoque
minus
caro,
quae
specie
differrent
à
bile.
(62).
Et
per
consequens,
si
tota
caro
&
sanguis,
quandoque
in
istam
putredi¬
nem
(quam
bilem
nominant)
transmutentur,
&
ejiciantur,
adeoque
tam
arte,
quam
morbo,
tota
caro
liquescat:
necesse
est
alterutrum:
vel
istam
bi¬
lem
putridam,
formaliter,
&
actu
adhuc
cruorem
&
carnem
esse:
vel
bilem,
semel
in
cruoris
ortu,
mortuam
&
transmutatam,
iterum
immediato
re¬
gressu,
revixisse,
tam
à
liquatione
carnis,
quam
cruoris.
Necesse
est
inquam,
vel
quatuor
istos
hu¬
mores
persistere
semper
in
propriis
suis
formis,
sub¬
specie
tamen
ac
velamine,
tam
carnis,
quàm
cruo¬
ris:
vel
demum
quatuor
istos
humores,
suum
esse,
ac
formas,
exuisse,
sub
introitum
formae
cruoris,
&
carnis.
Si
priùs
dixeris:
Iam
cruor
non
est
com¬
positum
naturale:
sed
appositum
ex
pluribus.
Sin
vero
posterius
velis.
Est
impossibilis
immediatus
regressus
cruoris
&
carnis,
in
bilem,
aut
alios
humores
constitutivos
sui.
Unde
rursus
sequitur.
Quae
per
poculum
laxativum
ejiciuntur,
non
esse
bilem:
sed
cadaverosum
liquamen
putidum,
vi¬
pharmaci
sic
deturpatum.
(63)
Galenus
enim
videtur
bilem