149
PASSIVA
DECEPTIO.
CAP.
I.
atrum
spissumque
liquorem
frigidum
terrestrem?
An
enim
hoc
fine,
Lien
tot
arteriis
dives,
quod
sibi
non
habeat
viscus
par,
in
tanta
pulsuum
vitali¬
tate,
ut
videlicet
bilem
flavam,
in
atram
deturpan¬
do
coquat?
Quomodo
atra,
differet
à
flava,
si
uno
caloris
puncto,
fiat
hoc
aliquid?
Nonne
id
est
calori
coquenti,
totum
naturae
negotium
concredere,
absterritis
proprietatibus
formalibus?
An
locus
erit
in
Liene,
allabenti
peregrinae
bili,
si
aliunde,
è
venis
&
arteriis,
suis
necessitatibus
sit
satisfactum?
ubi
ergo
in
limine,
ac
foribus
lienis
praestolabitur
adventans
bilis,
si
gratus
hospes,
iam
domum
obse¬
derit?
An
Lien,
innato
venarum,
&
arteriarum
sanguini
valedicet,
ut
adventantem
bilem
in
se
re¬
cipiat,
ad
excoquendum,
in
atram
sordem?
Quid
si
bilis
torreri
dicatur,
in
ipsis
venis:
cum
omnium
venarum
calor,
sit
dumtaxat
moderatus
tepor,
non
fiet
ex
igneo
liquore
bilis,
frigidus
alter?
Nec
est
ra¬
tio,
cur
venae,
à
lecore
furentur
ministeria
sangui¬
ficandi.
Neque
etiam,
cur
in
venis,
prius
decoctâ
atrâ,
dein
ferretur
ad
Lienem,
quaerens
sibi
novum
hospitium.
Nec
demum
hactenus
comprehendi
possunt
venae,
coctrices
flavae
bilis,
in
atram.
Quis
demum
fomes
ille,
qui
bilem
flavam,
absque
ne¬
cessitate
torreat,
in
aliud,
&
pejus
excrementum?
Etenim
dum
de
officinis
naturae
loquor,
scio
nil
moveri
à
seipso,
nec
stultos
esse
calores,
nulli
fini
intentos
bono:
ut
nec
digestiones,
ab
ipsa
natura
propositas
in
obiecta
ridicula.
Etenim
si
venula
sit,
qua
Lien,
in
stomachum,
inspiret
digestivum
fer¬
mentum,
ac
vigorem
vitalem,
non
video
cur
idcir¬
co,
tot
atrae
bilis
figmenta
conveniant:
unde
cathe¬
natim
tot
calamitatum
turmae
sunt
secutae.
(76).
Quam
ineptum
enim,
finxisse
teterrimam
naturae
scoriam
(ut
fatentur)
repudiatumque,
ac
horridum
excre¬
mentum,
stomacho
in
deliciis
esse?
appetitum
ejus
curare?
K
3