164
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
tam
est
infamis
ignorantiae
plenus,
quod
nihil
aeque.
Siquidem
1.
constat.
Quod
flavedo
urinae,
non
sit
ex
felle,
nec
amara.
2.
Quod
promptius,
si
fel
fieret
in
hepate,
&
non
ipso
viscere
folliculi
sui,
à
Iecore
in
renes
secederet,
quam
quod
contra
o¬
mne
naturae
decus,
à
stercoribus
repeteretur
quod
prius
semel
esset
reiectum
atque
pro
scriptum.
Nam
in
rerum
natura,
aut
in
renum
diversorio,
nunquam
fuit
fel,
aut
bilis.
Quodque
stomacho
aberrante
fit,
&
rejicitur
amarum,
nunquam
fuit
fel,
aut
bilis:
sed
merum
ejus
recrementum.
(12).
Ideoque
bilis
amaror,
nullatenus
recte
infertur,
ex
amaritudine
peregri¬
narum
sordium.
3.
Non
sat
probatus
est
bilis
ama¬
ror
in
lotio,
cujus
ne
minimum
unquam
fuit
ve¬
rum.
Nemo
hactenus
ex
tot
saeculorum
Medicis,
urinam
amaram,
gustu
invenit:
vel
asserere
ausus
fuit,
nisi
figmentis
paganicis
subscribendo:
nec
gut¬
tam
liquoris,
cruori
extravenato
supernatantis,
ullam,
ullus
unquam
degustare
ausus
fuit:
sed
o¬
mnes
universim
maluere
paganicis
fabellis
subscri¬
bere.
Nec
minimum
dubitarunt,
quin
ille
super¬
natans
liquor,
esset
mera
bilis
fellea,
flaya,
&
ama¬
ra.
Nec
tentarunt
cognoscere,
ullam
fellis,
aut
fi¬
ctae
bilis
amarorem
urinae
inesse,
ne
quidem
urinis
Ictericis.
Quod
tamen
summe
esset
verum,
&
inex¬
cusabile
si
vel
unica
fellis
gutta,
tribus
libris
urinae,
permisceretur.
Sin
autem
aliquis
unquam
urinam,
vel
praefatum,
supernatantem
liquorem
cruori,
ca¬
su,
aut
volenter
degustarit,
nec
resipuerit
à
bilis
per¬
mistione,
necessitateque
fellis:
Iam
dedit
testimo¬
nium
suae
pertinaciae,
&
ignorantiae.
Nam
omnis
humor
felleus,
naturaliter
semper
amaricat:
sed
nec
supernatans
liquor
iste
ut
neque
urina
amari¬
cant.
Ergo
non
sunt
humores
fellei.
Itaque
ex
ten¬
tandi
incuria,
maluerunt
fabulis
subscribere,
falsa¬
que
pro
veris
credere,
atque
tutari
pertinaciter;
quam