172
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
gere
voluisse:
perque
temeritates
iam
assuetas,
gen¬
tiles
futilitates
confirmasse
absque
dono
luminis
Medendi.
Sed
quomodo
quatuor,
quadrabunt
tri¬
bus?
Quae
si
non
quadrent,
non
pergant
saltem
Scholae
deinceps,
pertinaciter
Veterum
paganis¬
mum
tutari.
Siquidem
per
ejusmodi
paganorum
mendacia,
sanare
velle,
est
introduxisse
pernitio¬
sam,
&
erroneam
praxim,
in
propriam
damnatio¬
nem,
&
proximi
calamitates.
Si
ergo
atra
bilis,
non
in
Jecore
appareat,
suis
insignita
proprietatibus,
nec
in
Liene
ex
recocta
flava,
aut
felle
tosto:
imò
neque
ex
propria
naturae
intentione,
nec
item
hu¬
mor
secundarius
alimentalis:
nulla
certe
est
flaya
bilis,
ut
nec
ulla
atra.
Imo
si
utraque
bilis,
sit
hu¬
mor
quotidianus,
partesque
constitutivae
cruoris:
sitque
item
bilis
utraque,
quotidianum
recremen¬
tum,
delegatum
ad
suas
cloacas,
Ergo
&
stercus
pa¬
ri
jure,
erit
excrementum,
non
quidem
ciborum:
sed
cruoris:
quia
tinctum
à
bile
flava.
At
profecto
stupida
nimis
sunt
utriusque
bilis
officia,
à
Scholis
destinata.
Quod
nimirum
oportuerit
naturam
continuò
solicitam
fore,
pro
generatione
bilis
fla¬
vae,
pro
tinctura,
&
amarore
stercoris,
&
lotij
(licet
utrique,
hic
gustus
desit)
ut
etiam
pro
excretricis
calcare.
Denique
quorsum
oportuit
stomachum
stimulari
ab
atra
bile
hesterna,
prius
acore
conta¬
minata?
Siquidem
stomachus
non
minus
geniali
excretrice
dotatus
est,
quàm
attractrice,
vel
reten¬
trice?
Cur
item
atra
(quae
ex
condo
sui,
nedum
ama¬
ra
&
acris:
sed
&
pernitiose
acida
fingitur)
degene¬
rat
in
acidam,
ut
stomacho
calcar
injiciat?
cum
aci¬
dum,
juxta
Scholas,
potius
restringat.
Pudeat
ergo
viros
judiciosos,
bilem
flavam,
atque
felleam
di¬
cere,
eamque
ad
urinae
tincturam
requiri
amaram:
Cum
in
lotio
nullus
sit
unquam
repertus
amaror.
Pudeatque
in
re
tanti
momenti,
qualis
est,
tem¬
plum