198
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
demonstratum
iam,
istud
delirium,
non
nasci
ex
bi¬
le,
rapta
in
cerebrum:
sed
quia
stercus
liquidum,
quod
cum
urina
ire
erat
solitum,
iam
detinetur
in
Hypochondrio;
nec
lotio,
pro
solito,
admiscetur.
Ideo
delirium
ex
illa
sede,
unde
amentiae
omnes,
originem
desumunt:
ut
suo
tractatu
doceo.
Etenim
&
hoc
solo
titulo,
quaedam
dementiae,
nuncupan¬
tur
ideo
Hypochondriacae.
(14).
Alioqui
enim,
quis
esset
ille
raptor
bilis,
qui
hanc,
in
cerebrum,
meram,
&
à
cruore
venarum,
per
quas
deferretur,
vel
à
lotio,
separatam,
duceret?
Quorsum
enim
raperet
illam,
cùm
nil
absque
obiecto,
saltem
apparenter
bono,
fiat?
quomodo
per
cruorem,
citra
contagium,
ad
cerebrum
deferret?
Quomodo
rite
à
cruore
sepa¬
raretur:
siquidem
cruori
extravenato,
non
superna¬
tat
putata
bilis,
nisi
mortuo,
&
coagulato
prius
cruore?
qui
tamen
nunquam
in
venis,
(nequidem
cadaveris)
coagulationem
cogitat?
In
quem
deni¬
que
cerebri
sinum
tandem,
ista
bilis
urinacea
effun¬
deretur,
in
quo
festinam
mortem
non
efficeret?
Quis
denique
ille
Separator
fuerit,
qui
bilem,
ad
urinam
tendere
solitam,
è
folliculo
fellis
nunc
ad
caput
detorqueret?
Et
qua
via
id
fieret?
An
ipsa¬
met
materia
morbosa,
sponte
ascendet
ad
cere¬
brum,
eritque
motrix
suipsius?
Tunc
saltem
praeter
immensas
absurditates,
necesse
foret,
febrim
ejus¬
modi
omnem,
consistere
non
extra
fellis
follicu¬
lum,
quod
nemo
adhuc
hactenus,
est
suspicatus.
At
cujus
finis
ergo,
febris
(quàm
putant
merum
accidens)
bilem,
ad
caput
citaret?
An
optimum
fuerit
in
natura
judicatum,
materiam
morbi,
du¬
dum
in
praecordiis
latitantem,
nunc
tandem
in
caput
relegasse?
Quidve,
si
vaga
in
venis
fluctitet,
ab
cru¬
ore
separata,
sursumque
sponte
scanderit,
cur
po¬
tius
non
proscribitur
foras,
via
solita?
An
iam
na¬
tura
humana,
contra
universalem
nisum
rerum,
sui
inter¬