197
PASSIVA
DECEPTIO.
CAP.
IV.
Mezenterij,
in
fine
llei,
quod
lotio
inspergitur
ad
suos
fines
(prout
ante
de
febribus,
&
alibi
de
Li¬
thiasi)
utile.
Quod
autem
flavedo
lotij,
sit
sterco¬
ris
illius
liquidi,
&
nullatenus
fellis:
nedum
gustus
lotij:
sed
&
distillatio,
manifeste
comprobant.
Si¬
quidem
faetor
illius,
emergit
distillando.
Quorsum
autem
stercus
liquidum;
conveniat
lotio,
locis
ci¬
tatis
docetur.
(10).
Sufficit
modo,
quod
vel
tenuiter
disrupto
felle,
avis,
aut
piscis,
utcunque
optime
eluatur:
attamen
amaror
remaneat.
It
aque
si
tan¬
tillum
fellis
inesset
urinae,
vel
latici,
qui
cruori
in¬
natat
extravenato,
inexcusabilis
essent
amaroris.
(11).
Sed
consequens
est
falsum:
ergo
&
Antecedens.
Itaque
tripliciter
in
hoc
errarunt
Scholae.
Primo,
dum
flavum,
&
liquidum
stercus,
lotio
mistum
ignorantes,
bilem
putant.
2.
Quia
ex
flavedine
sola,
&
subscribendi
assuetudine,
bilem
coniecere.
Qua¬
si
nil
croceum,
quod
non
etiam
in
nobis,
esse
de¬
beat
felleum.
(12).
Probant
nimirum
idem
per
seipsum.
Bilem
nempe
in
natura,
eo
quod
sit
manifesta,
in
lotio.
Et
Iterum.
Quod
flavet
in
lotio,
id
debere
esse
bilem.
Eo
quod
nil
secus,
quàm
flaya
bilis,
flavi
esset
coloris
penes
nos.
Tertio
tandem.
Nam
er¬
rante
judicio,
de
colore
ordinario,
adeoque
de
ipso
urinae
contento,
necesse
est,
ruant
prognoses
de
urina,
quotquot
coloribus,
&
contentis
innisae
sunt
hactenus.
At
saltem,
cum
iam
constet,
urinae
flavedinem,
non
esse
bilem:
sed
excrementum
ster¬
coreum:
non
mirum,
&
in
stomacho,
aliud
flavum,
quod
etiam
sit
amarum
excrementum,
alio
longe,
&
proprio
sibi
errore
fermenti,
gigni,
quod
proin¬
de
non
debeat
esse
de
familia
fellis.
(13).
Porro,
cum
in
febribus,
flavę
urinę
repente
pallescant,
designetur¬
que
delirium
futurum:
idque
à
Scholis,
sit
inter¬
pretatum
fieri,
quatenus
bilis
rapitur
in
cerebrum.
Elenchus
est
non
causae
in
causam.
Sufficit
namque
demon¬
N
3