200
SCHOLARVM
HVMORISTARVM
disposuerunt,
temere
sibi
in
vicem
hactenus
sub¬
scripserunt
omnes.
Nulla
est
namque
in
natura
bi¬
lis,
nullùm
unquam
fel,
in
urina:
multoque
minus,
quod
inde
separetur,
atque
feratur
ad
caput.
Nulla
bilis
in
toto
corpore,
quia
nulla
fuit
unquam
in
natura.
Nec
fel
bilis
est:
sed
ipse
liquor
fellis,
viscus
est
vitale,
magni
momenti,
cui
cum
rene,
&
cere¬
bro,
nil
commune
intercedit.
Nec
est
via
ulla,
nec¬
apta
societas
fellis
cum
lotio.
Nec
ad
fel
attinet,
sive
urina
sit
aquosa,
sive
flava
&
spissa.
Cystis
fel¬
lis,
venam
non
habet
ad
caput.
(19).
Sin
velint
per
cavam
venam,
fel
ferri,
quomodo
fel,
non
permisceret
se
cruori?
cruor
febrientium
totus
non
esset
amarus?
quo
canali
ergo,
ad
caput
festinabit?
Quis
ductor,
fel
ad
caput
ducet?
quis
separabit
à
cruore,
ut
in
itinere
non
detineatur?
Quorsum
natura
molire¬
tur
ejusmodi
impertinentias?
quomodo
cruor,
ma¬
nebit
ab
exotico
felle
citra
contagium?
(20).
Ascensus
iste,
aut
erit
motus
spontaneus,
aut
missio,
aut
tra¬
ctus.
Somnians
sic
olim
anus,
dixit
ante,
&
Scholae
eam
sunt
secutę.
Nam
si
bilis
fellea
scandat
proprio
motu.
Iam
erit
cuivis
homini
delirium
continuum.
Sed
quorsum
vena
cava,
fel
ad
cerebrum
miserit?
An
sic
febrim
curaverit?
An
ardorem
minuet?
At
certe,
conclusa
manet
materia
febrilis,
sive
ex
lotio,
bilis,
sive
è
folliculo,
fel
rapiatur
in
cerebrum,
sive¬
non.
Quorsum
etiam
cerebrum,
bilem
ad
se
alli¬
ceret,
succo
vivido,
&
longè
meliori,
ac
propinqui¬
ore
madens?
Idque
etiam
cum
destinatione
hepa¬
tis
pugnat.
Nihil
namque
mittitur,
trahiturve,
saltem
citra
electionem,
finem
atque
destinatio¬
nem
Archei.
An
ergo
bilis,
à
reliquorum
trium
conjugio,
fertur
in
cerebrum,
vel
ab
hoc,
trahitur?
Sane,
cerebrum
sic
iam
ante,
&
non
post
bilis
ad¬
ventum
dementabat,
nec
opus
habebat
bile,
ad
de¬
lirandum.
Demum
cur
urina
aquosa,
potius
deli¬
rium