4
APPENDIX
quidditate
efficientis
vitae.
It
non
solùm
per
hoc
concipiatur
ipsa
principiandi
morbi
haeccitas:
ve¬
rùm
ut
insuper,
cognoscatur
determinatio
essen¬
tialis
emanans
quidditati
vè
ab
vita
ipsâ.
(7).
Quae
ideo
sunt
altiùs
inculcanda.
Quare
sit
loco
propositio¬
nis,
Quòd
mortalitas,
mors,
&
morbus,
cum
pec¬
cato
intraverint,
vitam
corruperint,
totamque
humanitatem,
impuritate
contamina
verint.
Non
quidem,
quòd
introitus
singularum
febrium,
sit
proin
ex
novo
peccato,
ut
neque
immediatè
ex
pec¬
cato
originis,
licèt
originaliter
inde
defluxerint.
Sed
in
statu
puritatis,
erat
immortalitas,
non
mors,
non
morbus.
(8).
Quia
tum,
Mens
immortalis,
imme¬
diatè
regebat
corpus,
ideoque
à
caducis,
se
pror¬
sus
inferioribus,
quicquam
patiebatur,
suum
idcirco
domicilium,
sibi
unitum,
ab
interitu,
&
corruptelâ
meritò
liberabat.
At
post
praevarica¬
tionem,
Mens
suum
regimen,
animae
sensitivae
tra¬
didit,
unde
vita
mille
mortis
importunis
necessi¬
tatibus
evasit
obnoxia.
Sensitiva
itaque,
deinceps
auram
vitalem
concitavit,
quae
exin
το
ενορμον,
ac
primarius
morborum
faber,
ab
Hippocrate
appel¬
lari
coepit.
Ast
malè
à
suis
sequacibus,
potestas
ejusdem,
fuit
intellecta:
neglectumque
illud,
man¬
sit
apud
posteros,
Impetum
faciens,
nescitum
et¬
iam,
quòd
morborum
discrimina
à
vita
immediatè
manarent.
Ideóque
falso,
occasionalibus,
nun¬
quamque
existentibus
humoribus,
totum
concre¬
ditum
fuit
morborum
negotium.
Et
enim,
de
ori¬
gine,
&
principiis
medendi,
tradidi
modum,
quo
illud
impetum
faciens,
producit
ens
Ideale,
unde
febres,
morbique
universi,
ortum
suum
mutuant.
Quam
Idearum
generationem,
ibidem
ex
professo
tractatam,
nunc
tantùm
obiter
attingam.
(9).
Primò
itaque,
In
confesso
est,
rabiem
canis
excitari,
à,
vel
in
conceptu
ejus,
per
Ideam
effectricem
illius
rabi¬
di
ve¬