681
4
APPENDIX
quidditate efficientis vitae. It non solùm per hoc
concipiatur ipsa principiandi morbi haeccitas: ve¬
rùm ut insuper, cognoscatur determinatio essen¬
tialis emanans quidditati vè ab vita ipsâ. (7). Quae ideo
sunt altiùs inculcanda. Quare sit loco propositio¬
nis, Quòd mortalitas, mors, & morbus, cum pec¬
cato intraverint, vitam corruperint, totamque
humanitatem, impuritate contamina verint. Non
quidem, quòd introitus singularum febrium, sit
proin ex novo peccato, ut neque immediatè ex pec¬
cato originis, licèt originaliter inde defluxerint.
Sed in statu puritatis, erat immortalitas, non mors,
non morbus. (8). Quia tum, Mens immortalis, imme¬
diatè regebat corpus, ideoque à caducis, se pror¬
sus inferioribus, quicquam patiebatur, suum
idcirco domicilium, sibi unitum, ab interitu, &
corruptelâ meritò liberabat. At post praevarica¬
tionem, Mens suum regimen, animae sensitivae tra¬
didit, unde vita mille mortis importunis necessi¬
tatibus evasit obnoxia. Sensitiva itaque, deinceps
auram vitalem concitavit, quae exin το ενορμον, ac
primarius morborum faber, ab Hippocrate appel¬
lari coepit. Ast malè à suis sequacibus, potestas
ejusdem, fuit intellecta: neglectumque illud, man¬
sit apud posteros, Impetum faciens, nescitum et¬
iam, quòd morborum discrimina à vita immediatè
manarent. Ideóque falso, occasionalibus, nun¬
quamque existentibus humoribus, totum concre¬
ditum fuit morborum negotium. Et enim, de ori¬
gine, & principiis medendi, tradidi modum, quo
illud impetum faciens, producit ens Ideale, unde
febres, morbique universi, ortum suum mutuant.
Quam Idearum generationem, ibidem ex professo
tractatam, nunc tantùm obiter attingam. (9). Primò
itaque, In confesso est, rabiem canis excitari, à, vel
in conceptu ejus, per Ideam effectricem illius rabi¬
di ve¬