7
SIVE
CAPUT
XVI.
fruitur
per
modum
suae
receptioni
proprium,
Ide¬
is
oriundis,
tam
à
suis
conceptibus,
quàm
à
con¬
ceptuum
exorbitationibus.
(13).
Nec
enim
Archeus,
istas
passiones,
semper
è
proprio
conceptu
pisca¬
tur:
sed
&
ab
ingestis,
malè
digestis,
&
transmuta¬
tis.
Usque
adeo
&
ab
excrementis
non
rite
suba¬
ctis,
aut
segregatis.
Adeoque
&
nedum
à
faculta¬
tibus
nostris
alienatis,
aut
errantibus:
verùm
in¬
super,
ex
dote
rerum
innatâ.
Prout
in
salivâ
rabi¬
di
dentis,
est
proprietas
Idealis
virulenta,
quae
ani¬
mae
sensitivae
imaginationes,
in
nobis
alienat,
ad
sui
lubitum.
(4).
Ergo
in
rebus,
est
quaedam
potentia
accidentalis,
quae
si
contagium,
aut
sui
propaga¬
tionem
perficiat,
indiget
vi
formali,
&
seminali,
quae
rectrix
sit
actionis.
Semina
namque,
ut
figu¬
ram,
vel
sui
similitudinem,
edant
in
productis,
ne¬
cessariò
hanc
imaginem
sibi
insculptam
habent,
si
debeat
extra
se
agere,
aliudve
sibi
simile
erigere
in
producto:
cùm
ejusmodi
similitudo,
Ideam
prae¬
supponat
formatricem.
Denique
materia
febrium
occasionalis,
si
esset
de
febrium
essentiâ,
vel
non
procederet,
saltem
semper
comitaretur
effectum
si¬
bi
proprium.
Quare
dum
quaternarius
humorum,
horumque
existentia,
sint
ficta:
necessum
est,
quòd
ficta
causa
humoralis,
nec
praeexistat,
nec
subse¬
quatur
essentiam
febris,
nec
sit
respectus
humo¬
rum
ad
febrim,
nec
vicissim
febris,
ad
fictos
hu¬
mores.
Denique
nec
cruor
(thesaurus
vitae)
potest
ullo
modo,
esse
febrium
causa
constitutiva:
imo
nec
quidem
causa
occasionalis;
nisi
sit
extravena¬
tus,
priusque
corruptus:
id
est,
nisi
prius
desinat
esse
cruor.
Siquidem
extravenati
cruoris,
non
est
a¬
lia
reflexio,
quàm
quòd
in
vivente
thecâ
sit
cada¬
ver,
variasque
interim
subeat
transmutationes,
pro
varietate
Ideae
Archei,
in
proximis
culinis,
clavo
oeconomiae
pręfecti.
Est
nempe
vitiatus
hic
cruor,
cadave¬
P
4