681
12
APPENDIX
non acquirat sibi vires eundo? seseque explicet?
non quidem per modum substantiae, extenuatae di¬
latando, sed per modum caloris excrescentis, a¬
gendo. Perinde ut manus, per nivem frigefacta, si
calorem repetat, magis magísque incalescit, ac
longè potentius, quàm quae juxta ignem calefacta
est. Cur itaque, si sitis à calore fiat interno, saltem
non restinguitur potu: Cur etiam calore jam au¬
cto, & per febrile augmentum, ad statum amplia¬
to, non increscit pariter sitis; sed potiùs plerumque
mitigatur. An non hinc constat, sitim, non à calo¬
re: sed alienâ longè radice, scaturire? praesertim ubi
non rarò, stagma acidum sulfuris, sitim vel restin¬
guit vel saltem potenter sedat? Appetitus ergo sub¬
itanea aversio, horrorque ciborum, potuumque
fastidiosus delectus in febribus, sitis penè insatia¬
bilis, vomitus, nausea, anxietas cum suspiriis, vigi¬
lia subinde continua, non rarus denique sopor, vel
deliria, locum, sive sentinam febrilem, detegunt,
accusantque stomachum, ejusve vicina. (7). Ideo e¬
nim lenta, pertinaciorque febris, solvitur frequen¬
ter per appetitum rerum insolitarum (puta hale¬
cis, rerumque fumatarum) sperans, per rem ejus¬
modi inauspicatam, subigere hospitem hostem.
Arrident nempe ejusmodi insolita, non quidem
quòd digestioni (quippe quae tum nulla ibidem est)
sint, aut alimento apta? sed quia impressionalem
Ideam Archei, atque sigillum febrile, obliterant,
non secus, atque aliàs cibi inordinati, exoticas, si¬
lentesvem in Archeo Ideas paroxysmales, occasiona¬
liter excitant. Etenim si procul inde, suum nidum
febris delegisset, debeatque omnis cibus, priùs in
stomacho transmutari. Ideoque quoquo inde lon¬
giùs deviat, eò ciborum vigor, ac prioris vitae qua¬
litas mage sternitur. Quare si appetitu, & fruitio¬
ne insoliti illius cibi, superetur diuturna alioqui
febris: