12
APPENDIX
non
acquirat
sibi
vires
eundo?
seseque
explicet?
non
quidem
per
modum
substantiae,
extenuatae
di¬
latando,
sed
per
modum
caloris
excrescentis,
a¬
gendo.
Perinde
ut
manus,
per
nivem
frigefacta,
si
calorem
repetat,
magis
magísque
incalescit,
ac
longè
potentius,
quàm
quae
juxta
ignem
calefacta
est.
Cur
itaque,
si
sitis
à
calore
fiat
interno,
saltem
non
restinguitur
potu:
Cur
etiam
calore
jam
au¬
cto,
&
per
febrile
augmentum,
ad
statum
amplia¬
to,
non
increscit
pariter
sitis;
sed
potiùs
plerumque
mitigatur.
An
non
hinc
constat,
sitim,
non
à
calo¬
re:
sed
alienâ
longè
radice,
scaturire?
praesertim
ubi
non
rarò,
stagma
acidum
sulfuris,
sitim
vel
restin¬
guit
vel
saltem
potenter
sedat?
Appetitus
ergo
sub¬
itanea
aversio,
horrorque
ciborum,
potuumque
fastidiosus
delectus
in
febribus,
sitis
penè
insatia¬
bilis,
vomitus,
nausea,
anxietas
cum
suspiriis,
vigi¬
lia
subinde
continua,
non
rarus
denique
sopor,
vel
deliria,
locum,
sive
sentinam
febrilem,
detegunt,
accusantque
stomachum,
ejusve
vicina.
(7).
Ideo
e¬
nim
lenta,
pertinaciorque
febris,
solvitur
frequen¬
ter
per
appetitum
rerum
insolitarum
(puta
hale¬
cis,
rerumque
fumatarum)
sperans,
per
rem
ejus¬
modi
inauspicatam,
subigere
hospitem
hostem.
Arrident
nempe
ejusmodi
insolita,
non
quidem
quòd
digestioni
(quippe
quae
tum
nulla
ibidem
est)
sint,
aut
alimento
apta?
sed
quia
impressionalem
Ideam
Archei,
atque
sigillum
febrile,
obliterant,
non
secus,
atque
aliàs
cibi
inordinati,
exoticas,
si¬
lentesvem
in
Archeo
Ideas
paroxysmales,
occasiona¬
liter
excitant.
Etenim
si
procul
inde,
suum
nidum
febris
delegisset,
debeatque
omnis
cibus,
priùs
in
stomacho
transmutari.
Ideoque
quoquo
inde
lon¬
giùs
deviat,
eò
ciborum
vigor,
ac
prioris
vitae
qua¬
litas
mage
sternitur.
Quare
si
appetitu,
&
fruitio¬
ne
insoliti
illius
cibi,
superetur
diuturna
alioqui
febris: