9
TVMVLVS
PESTIS.
ac
nuda
charitate
edoctum,
non
tolerant.
Ideoque
technas
tenebrarum,
telasque
sibi
semper
texunt.
Profecto
fuit
mihi
necessarium,
terrae
viscera
lacerare,
ejusque
craneum
pertundere.
Siquidem
vi¬
sus
est
mihi
Galenus,
intrasse
in
cryptas,
tenui
lam¬
padè,
qui
mox
in
vestibulo
terrefactus,
cespitavit,
ad
primum
ferè
limen
cecidit.
Itaque
effuso
oleo,
rediit
ad
suos,
multaque
confusè
de
sepulcris
nar¬
ravit,
quae
non
viderat,
nec
noverat,
nec
credidisset,
etsi
vidisset.
Omnes
exin,
multa
temere
apud
suos,
stentantur
se
scire,
qui
nec
quidem
limen
naturae
nisi
Galeni
relatu,
eminus
salutarunt.
Avicenna
de¬
nique
cum
sua
cohorte,
lustratu
Galeni,
etsi
cautior
factus:
non
tamen
multò
profundius
intravit:
quin
retro,
circum,
ac
sursus
aspiciens,
vertigine
captus,
offenso
ad
silicem
pede,
praeceps
ruerit:
rediens
au¬
tem,
se
praedecessoribus
longe
ampliora
vidisse,
ja¬
ctitat
idiomate
peregrino.
Quod
cum
sequaces
in¬
telligerent,
haererentque
quemnam
pro
Antesigna¬
no
eligerent,
pugnare
pro
Principis
jurati
gloria,
singuli
maluêre,
quam
ipsimet
adyta
intrarent.
Quasi
humana
mens
libera,
clientum
instar
prona,
libertatem
abjurasset.
Itaque
nulli
deinceps
intra¬
re
conati,
primisque
stentoribus
contenti,
sese
in
pugnam,
pro
gloria,
&
trophaeo,
nondum
cognitae
rei,
suis
centuriis
praefixere.
Quotquot
autem
ad
li¬
men
venere,
velut
primario
patrono
factiose
addi¬
cti,
vestigiis
priorum
insistentes,
ilico
corruerunt.
Somniarunt
se
ingressos.
Saltem
lumine,
&
ope
pri¬
vati,
ad
tantę
molis
removendas
tenebras.
Alii
quo¬
que
dein
versus
cryptas
properarunt;
sed
lumen,
se¬
cum
non
attulerant,
extinctum,
atque
abreptum
sensere
oleum,
per
hostes
primae
Veritatis,
&
hu¬
manae
sanitatis,
ac
tenebrarum
incolas.
Tandem
Paracelsus,
magna
face
ingressus,
funiculum
circa
primos
passus,
parieti
affixit,
quem
sequeretur
co¬
mitem,
A
5