27
TVMVLVS
PESTIS.
lenus
vero,
plus
quinque
saeculis
junior,
commen¬
taria
ad
Hippocratem
scribere
annisus,
&
ad
lubi¬
tum
abduxit.
Nunquam
quippe
argentum
vivum,
nunquam
rosaceam,
vel
aquam
vitae
viderat.
Et
quanquam
rude
esset
Hippocratis
saeculum,
tamen
sanationes
ipsi
parebant,
quae
nec
Galeno
hodie,
nec
suis
ullatenus
obediunt.
Hippocrates
minus
garrulitatis,
plus
candoris
autem,
scientiae,
ac
cae¬
lestis
luminis
habebat:
ita
ut
cum
ruditate,
visa
sint
saecula
exuisse
puritatem,
ac
donum
Dei.
Quare
nostra,
perversissimorum
morum,
&
ingeniorum
suit
feracissima.
Placuit
igitur
Deo,
veram
&
exqui¬
sitam
Pestis
sanationem,
&
praecautionem,
unà
cum
Hippocrate,
obdormivisse.
Saltem
ab
aetate
Nohae,
ad
piaculum
Davidis,
nil
de
populari
Peste
inter
Iudaeos
legitur.
David
tamen,
Pestem,
fami,
ac
bello,
non
praetulit,
nisi
praecognitam.
Inter
Persas
vero
&
Graecos,
praeter
commemoratam
ta¬
bem
aetate
Hippocratis,
hostis
humani
generis,
ac
princeps
mundi,
Pestes
aliquot
ferocire
fecit,
per¬
missu
divino,
quas
humanis
victimis
piari
sibi
Sa¬
than
jussit.
Forte,
quod
istud
non
esset
concessum.
ut
principi
tenebrarum:
quantum
quod
futurae
Pe¬
stis,
praecognitionem
haberet,
simulque
&
termini
sedationis
suae:
unde
ortum,
occasum,
&
potesta¬
tem
sedandi,
sibi
violenter,
fabulose,
&
decepto¬
rie,
vendicaret.
Apud
Romanos,
rara
Pestis
legi¬
tur.
Et
ante
pauca
saecula,
Pestis
obsoleta
fere
me¬
moria.
Demum
per
saecula
rediit,
saeviitque
per
se¬
ptuagesimum,
mox
dein
per
annum
quinquagesi¬
mum
grassavit:
Ita
ut
annus
Iubili,
nubilus
fieret,
&
atrox.
Iam
Pestis,
trima
est
Bizantij.
Turcae,
à
pestifera
contagione,
sibi
non
solent
praecavere.
Ideoque
Christianos
irrident,
tanquam
divinae
or¬
dinationi
resistentes,
luemque
declinantes,
irrito
plerumque
conatu.
Vindictae
divinae
gerendum
morem,