30
IOAN.
BAPT.
VAN
HELMONT
usque
ad
illam
temporum
faciem,
verumque
reme¬
dium
illius,
ex
Hippocratis
sepulcro:
seu
potius
à
Patre
luminum,
de
sursum
petendum
esse.
Dicam
quae
didici
in
posterorum
utilitatem.
A
labe
nostra
immune,
ut
&
innocuum
coelum.
AB
Antiquorum
scriptis,
ne
minima,
animae,
sciendi
avidae,
consolatio,
aut
aerumnosis,
deser¬
tisque
apparuit
aegris.
Imprimis
fidei
est.
Stellas
esse,
in
Signa,
tempora,
dies
&
annos;
nec
homi¬
nem,
posse
ullatenus
officia
stellarum
alienare,
aut
ad
alios
scopos
declinare.
Quod
opera
ma¬
nuum
Domini,
sint
coeli;
Quod
Deus
non
creavit
mortem.
Ideoque
nec
coelum
contineat
mortem,
morbum,
venenum,
discordias,
corruptiones,
aut
causam
effectivam
horum.
Siquidem
non
ad
cau¬
sam:
sed
ad
signa
futurorum:
ac
duntaxat
in
tem¬
porum,
sive
meteororum
mutationem,
dierum
&
annorum
successionem
destinantur.
Officium
ergo
coelorum,
non
est
malum
generare,
causare
vene¬
na,
spargere,
aut
influere,
bella
serere,
ac
mortes
suscitare.
Quia
coelum
nequit
excedere
limites
suae
destinationis,
coeli
enarrant
gloriam
Dei,
In
cujus
honorem,
&
humanitatis
ingratae
usus,
creatum
est.
Ideoque
in
se
potius
continet
vitam,
lumen,
gaudium,
pacem,
sanitatemque
cum
ordinato,
continuatoque
motu.
Coelo
nulla,
à
transgressu
Adami,
legitur
communicata
maledictio,
nec
in¬
fusa
execratio,
ut
nec
labes
inspersa.
Terra
quidem
profert
tribulos,
&
spinas.
Quia
subter
Lunam,
est
cacodaemonis,
mortisque
(quia
peccatorum)
feu¬
dum,
imperium
discordiarum,
atque
vicissitu
di¬
num.
Terra
nobis
evasit
noverca,
vallis
ideo
mi¬
seriarum;
peccatorum
labe,
&
sarcina
praegnans.
Quia
Deo
placuit,
non
aliam
fore
ad
quietem
viam,
nisi
per
tribulationes:
Imo
oportuit
Christum
pati,