47
TVMVLVS
PESTIS.
sem,
quod
eadem,
morborum
ab
initio
fuerint,
quae
&
hodie,
principia,
atque
radices.
Quod
satis
clare
demonstravi
in
tomo
de
origine
Medicinae,
tracta¬
tu,
de
morbis
in
genere.
Crediderim
quoque,
ali¬
quot
morbos,
initio
fuisse,
velut
in
sui
infantia,
leniores,
celerioresque
habuisse
progressus,
&
faci¬
liores
quoque
extinctiones,
ob
pristinum
naturae
humanae
robur.
Aliquot
tamen
morbos,
sui
initio
ferociores
fuisse,
qui
nempe
non
ita
adhaerent
radi¬
ci
humanae
fragilitatis;
sed
lui
ut
peregrinae
con¬
socij
acquiruntur.
Etenim
ut
olim,
naturae
erant
ro¬
bustiores,
quae
ut
susceptrices,
ita
&
medicatrices
sunt
morborum:
sic
modo,
experior
semina
mor¬
borum,
indies
proficere,
robustius
incidere,
ac
in¬
calescere,
nostramque
naturam,
quo
it
longius,
pro¬
ceditque
intempestivius,
eo
quoque
negligentius,
remediis
auscultare.
Enim
vero
patrum
nostrorum,
diebus,
surrexit
eatenus
incognita
lues
Veneris,
cum
pedissequis,
&
asseclis.
Notatur
autem
annus
1494.
&
Parthenoplica
obsidio,
aetas
luis,
ejusque
prima
nativitas.
Quicquid
demum
semel
penes
nos
adolevit,
quanquam
in
illis
individuis
pereat:
spe¬
ciem
tamen
deinceps
servat,
&
vix
interire
scit,
quandiu
perennat
mandatum
ejus,
qui
labem,
in
carnem
mittit.
It
Scorbutum,
Pestis
Hungariae
etc.
nostris
abavis
ignota.
Nostrae
autem
plagae
cre¬
scunt
indies,
quia
&
impietates
multiplicantur.
Mutantur
quidem
morbi,
larvantur,
augentur,
de¬
generantque
per
sui
copulam.
Itaque
animo
ma¬
iore,
deinceps
de
remediis
altioribus
pensitandum.
Ex
morborum
deterioratione
autem,
conjeci
secu¬
riorem
Medendi
artem,
quam
quae
hactenus,
per
frequentem
phlebotomiam,
&
venenosam
resolu¬
tionem
laxantium,
consertis
vinculis,
mortales
in
caemiterium
praecociter
trahit,
surgere
debere.
ominor
enim,
quia
cerno
luem
Veneris,
caeteras
aegri¬