53
TVMVLVS
PESTIS.
va,
nunquam
luem
contraxerit:
nihilominus,
cum
vix
unquam
Lues
sit
bene
curata,
manserintque
reliquiae:
supersunt
sane,
qui
Medentum
temerita¬
tes
experti,
seipsis
sunt
longe
facti
infirmiores.
Pars
namque
veneni,
quae
permansit
penes
illos
ra¬
dicalis,
praeter
horridas
unctionum,
suffituum,
&
sa¬
livationum
torturas:
necesse
est
eo
titulo,
illorum
successores,
notabili
debilitate
diminutos.
Est
ni¬
mirum
Lues,
non
quidem
morbus,
constans
mate¬
ria
ex
qua:
sed
fermentum
duntaxat
venenosum,
so¬
lidis,
vel
liquidis
nostri
partibus,
odoris
instar,
af¬
fixum.
Adeoque
(quod
Lui
est
singulare)
nedum
partibus
constitutivis:
sed
&
excrementis,
sive
alio¬
rum
morborum
materiis,
quas
attingit,
se
incor¬
porat,
quia
afficit,
&
commiscetur.
Cumque
faci¬
lius
sit
veneno,
contaminare
materiam,
iam
recen¬
ter
destinatam
in
excrementum,
quàm
partem
ad¬
huc
vivam,
adeoque
&
hactenus
resistentem.
Hinc
fit,
quod
quicumque
manifesta,
vel
occulta
habent
quorumcumque
morborum
initia,
Luem
facile
contrahant;
quae
proinde,
se
etiam
in
varias
mor¬
borum
larvas,
associatione
transmigrat.
In
multis
namque
ulcera,
pustulasque;
in
aliis,
ossium
caries
erodit,
dura
excitat
tubera,
Bubones
item,
phle¬
gmones,
&
purulenta
apostemata
facit,
ut
&
vulne¬
ra,
curando
pertinacia.
Alibi
quoque,
peperit
para¬
lyses,
podagricos
insultus,
Icterum,
Hydropemve
etc.
Id
enim
Paracelsum
decepit,
putantem,
quod
Lues
non
sit
in
se
morbus,
quia
aliis
morbis
adhae¬
reret.
Nam
maledictio,
iam
naturae,
ab
origine
sua,
impurae,
superveniens,
non
procedit
genera¬
tione
consueta:
sed
suum
corpus,
in
corpore
alio¬
rum
morborum
reperit
praedispositum.
Ita
ut
pari¬
tas
conceptus,
nativitatis,
subsistentiae,
&
effectuum
in
alieno
corpore
(humano
nimirum)
prodant
pa¬
ritatem
ortus
Luis,
&
aliorum
morborum,
eo
quod
pariter
D
3.