681
56
IOAN. BAPT. VAN HELMONT
febris se associet, venenosis Luis quisquiliis, unde
venena mutuat, quae maligna & castrensis dici coe¬
pit; seseque propaget contagio, etiam in insontes
aLue. Estque videlicet ex febri mare, & Lue matre,
tertium, ab utroque genitorum diversum mon¬
strum, ex morbis specie distinctis. Hinc nimirum
tam febris, quam Pestis, larvata evaserint, atque
incognita. Sic namque Lues in chao febrili pergit
dispergi, fitque iuris communis, Infelix nempe
Luis monstrum, utrique parentum dissimile, pro¬
ditorium venenum, Pestis aemulum evadit, Pestem¬
que ipsam, novo putredinis fermento, truculen¬
tiorem parit solito. Non absonum ergo hodierna
castra, plures aegros, frequentiores mortes, & con¬
tagio maligniores suscitare. Nec immerito, castra
faciliores sequuntur infectiones, quam alioqui po¬
pulosiores urbes: quippe miles, civibus, Luis est
obiectum propinquius. Pestis itaque, fomitem pro
favilla reperiens, facile recurrit.
Opiniones Veterum.
PESTIS, omni seculo, in supplicium, ab Iratis
diis missum reputatur. Ideo Hippocrates, om¬
nem penitus contagij labem, divinum in morbis,
nominat. Gentiles adhuc hodie, ad sua transfu¬
giunt Idola. Gentium Dij, daemonia. Christiani
vero, ad unicum aeternum Numen recurrimus,
subsidiaque sanctorum imploramus. Quia glorio¬
sus, ac mirabilis Deus, in sanctis suis, qui impetrant,
quae nobis nostra denegant demerita. Urbes enim
sunt in Belgio, quibus sodalitas sanctorum, in Peste
patronorum, hactenus immunes servavit cives ab
olim, quotquot missi in auxilium, & servitium Pe¬
ste contaminatorum. Nemo enim, missus à decano¬
concive, ac sodali, etsi infectissimo à Peste inservi¬
ret, unquam à Peste apprehensus fuit. Sic est. Ca¬
pilli¬