86
IOAN.
BAPT.
VAN
HELMONT
plantarum,
quam
animalium.
Natura
itaque,
se¬
quendo
infusam
sibi
potestatem,
profert
omne
se¬
men,
ex
imagine
cuijusdam
conceptus.
Est
nimi¬
rum
tam
in
animantibus,
quam
in
plantis,
imo
&
in
ipsis
mineralibus,
sua
cujusque
imaginatio,
suo
modo
inproprio,
productrix
tamen,
ut
robique
foe¬
cunditatis
seminum,
tam
ad
esse
naturale,
quam
super
incidentium,
&
monstrosorum.
Imaginatio
quippe,
condit
rei
conceptae
imaginem,
quàm
suis
à
Deo
datis
donis,
convertit
in
medio,
quod
semen
dicitur.
Sine
qua
videlicet
imagine,
omne
semen,
est
duntaxat
inanis
siliqua.
Non
secus
atque
flos
peponis,
à
tergo
non
habens
promissum
peponem,
inane
est
ostentum.
Imago
itaque
seminalis
illa,
prout
in
se
gerit
perfectam
similitudinem
suae
ico¬
nis
concipiendę:
sic
etiam
liberam
incorruptamque
cognitionem
rerum
sibi
agendarum
subter
genera¬
tionis
decursum.
Hoc
tamen
notabile
in
genera
tionibus.
Quod
sicut
praegnans
non
operatur
pro
posita
mirabilia,
nisi
sit
perturbatione
perculsa,
silexque
sit
concussus
ad
chalybem:
Ita
semina
ani¬
malum
desinunt
esse
foecunda,
nisi
conjuncta
sit
li¬
bidinis
perturbatio,
faciens
animam
descendere,
in
semen,
ut
illud
illuminet.
Quapropter
herbae,
mox
à
producto
languent,
completo
suae
imagina¬
tionis,
sive
proprietatis
scopo.
At
mineralia,
quia
non
sunt
destinata,
ut
propaginem
è
suis
corpori¬
bus
excitent,
eo
quoque
suos
imaginationis
fines,
longe
obscuriores
habent:
Cum
ergo
omnis
gene¬
ratio,
imaginem
praesupponat,
juxta
quam,
suas
dispositiones
exequatur.
Hinc
fieri
nequit,
quod
imaginatio
terroris,
generet
Ideam
amoris.
Nec
phantasia
metus
ab
hoste,
phantasma
producat
terroris
à
Peste.
Non
immerito
quoque
loca,
infecti
Peste,
vitanda
sunt,
ac
nedum
propter
vitiatum
iam.
atque
contaminatum
aërem:
verumetiam
ut
ob¬
iecta