87
TVMVLVS
PESTIS.
iecta
vitentur,
quae
ad
terroris
imaginationem
con¬
ducunt.
Iam
eminus
apparet
littus,
quorsum
na¬
vigamus,
&
quo
pacto
terror,
sit
pater
Pestis.
Pue¬
ros
etiam
contingit
celerrime
imaginari,
atque
commoveri:
illorum
tamen
perturbationes
non
gerunt
semina
in
suis
imaginibus,
aut
Pestem
ex
terrore
sibi
faciunt.
Perinde
namque
his
est,
atque
novello
fidicini,
qui
primis
lectionibus
conceptam
cogitationem,
non
nisi
difficulter
ad
digitos
trans¬
mittit.
At
postquam
artis
gnarus
est,
digitique
iam
assuefacti
imaginibus
tonorum,
ac
motuum:
per¬
agunt
inhaesitanter
mandatum
phantasiae,
totum¬
que
personant
Hymnum,
licet
subinde
attento
col¬
loquio,
mentem
à
musica
averterit.
Neque
enim
cessant
digiti
ad
finem
percepti
Hymni,
pergere.
Imaginatae
Pestis
requisita
ad
Ideam.
SAEPE
fidem
experientia
fecit,
quod
quis
terrore
solo,
Pestem
absentem
sibi
atque
suis
paraverit.
Quae
veritas,
ostendit,
quod
imago
phantasiae,
ab
incorporeo
suae
nuditatis
esse,
&
cogitationis
sim¬
plicitate,
se
paulatim
vestiat,
induatque
vitae
spiri¬
tum,
&
in
eo,
sui
productum
seminale
relinquat:
ens
sane,
ad
magna,
atque
terribilia
facinora,
prom¬
ptissimum.
Verum
enimvero,
ut
ad
executionem
suae
destinationis
nondum
est
satis
(Reperitur
nem¬
pe
quod
imago,
ad
viscera
perveniens,
nihilomi¬
nus
non
raro
flaccescat)
Idcirco
declaravi
in
prae¬
gnante,
manum
insuper
requiri,
organum
organo¬
rum,
ut
externum
&
signum,
determinati
membri,
in
quod
est
sculpenda
imago.
Etenim
perpetuo,
anima
mediis
utitur,
super
quae,
imago
fertur
ad
esse,
&
operari.
Delineare
autem
idcirco
debui,
qualiter
anima,
operativas
suorum
conceptuum
imagines,
ad
manum,
nequaquam
autem
ad
pedem
dimittat
exemplo
fidicinis:
&
quo
pacto,
per
con¬
suetu¬
F
4