114
IOAN.
BAPT.
VAN
HELMONT
interimit
venenum
iam
conceptum.
Suntque
di¬
versae
magnanimitatis
audaciae.
Quidam
enim
in¬
trepidus
in
monomachia,
qui
in
conflictibus
belli,
timidus.
Alius
imperterritus
pugnando,
qui
lemu¬
res
insigniter
metuit:
Tertius
denique
non
timet
hostes,
armatos
autem
rusticos
formidat
etc.
Ga¬
lenus
putat
bonam
complexionem,
ad
pondus,
sive
aequilibrium
elementorum,
dare
robur
ad
re¬
sistendum
Pesti.
Is
inquam,
qui
singulas
partes
at¬
que
viscera
in
homine,
differre
sola
inaequalitate
temperamenti
elementorum,
iam
aequalitatem
confluentium
elementorum,
ad
pondus,
concedit
in
una
specie
humana.
Cum
alioqui
si
cor
esset
pars
temperatissima,
iam
totus
homo
juxta
quasuis
sui
partes
deberet
necessariò
habere
consistentiam
atque
duritiem
cordis.
Sed
elementorum,
commi¬
stionum,
ac
temperamentorum
opinionem
ut
stul¬
tam
ac
totaliter
falsam,
firmis
demonstrationibus,
primus
reieci,
in
volumine,
de
origine
Medicinae
edito.
Hanc
igitur
elementorum
commistionem
lubenter
Galenicis
cedo,
lubenterque
ignoro,
quo¬
modo
ponderari
queat
aër,
aut
ignis,
ut
ad
pondus
aquae
ac
terrae,
collibrata
simul,
carnem,
ner
vos,
ossa,
cerebrum,
cor,
medullas
etc.
de
se
conficiant.
Ah
inane
commentum,
crudele
facinus,
in
proxi¬
mos
explodens:
Animositas
porro,
quam
laudo,
non
terretur
morte
aut
Peste,
Archeum
adornat,
ut
veneno
resistat,
receptumque
per
accidens,
ex¬
pellat
(vincere
autem
aut
interimere
alioqui
non
potest)
non
secus
ac
terror,
poros
claudit,
naturae
motu
sibi
obedientis.
Quare,
qui
à
Peste
surrexe¬
runt,
eodem
anno,
vix
aeque
facile
à
Peste
inqui¬
nantur.
Contrarium
in
aliis
morbis,
atque
venenis,
Siquidem
haec,
nedum
post
se
relinquunt
debilita¬
tes,
unde
facilior
est
recidiya:
verùm
etiam
alia
ve¬
nena
operantur,
commutando
partes,
quibus
hospi¬