115
TVMVLVS
PESTIS.
hospitantur,
Pestilens
autem
venenum
terrificum,
solum
primario
invadit
Archeum,
eumque
perter¬
ret.
Qui,
dum
semel
hostem
cognoverit,
ac
supe¬
raverit,
praesumit
deinceps,
audacior
factus,
non
tam
facile
se
succubiturum,
nec
occasione
allati
ve¬
neni,
tam
facile
deinde
terretur.
Nec
obest
debi¬
litas,
quàm
Pestis
illi
reliquit:
quia
sufficit,
quod
non
aeque
facile
terreatur,
imaginemque
terroris
pestilentem,
in
propria
sui
substantia
depingat.
Suntque
ideo
reliqua
venena
morborum,
longe
crassiora,
quàm
imago
hausti
terroris.
Quaedam
namque
non
nocent,
nisi
sub
cute
aperta:
alia
ve¬
ro,
edi,
aut
bibi
postulant.
Basilisci
autem,
aut
ca¬
toblepae
rarissimum
virus,
per
imaginationem,
vi¬
sum
dirigentem
emittitur.
Sed
Pestilens
toxicum,
proprio
Archei
conceptu,
intus
fabricatur.
Vene¬
na
caetera,
sensibili
aliquo
signo
produntur.
Sola
vero
Pestis,
insensili
contagio
communicatur,
pe¬
rinde
atque
humani
pedis
vestigium,
sui
odorem
servat.
Ecce
ut
Imago
tristitiae
repentinae,
appeti¬
tum
sternat:
rei
nauseosae
imago
creat
vomitum;
Imago
condolentiae,
pariat
lacrymas:
Imago
lentae
tristitiae
suspiria
suscitet:
Imago
pavoris,
generet
epilepsiam,
atque
subinde
Paraclysim:
Itaque
non
frustra
alibi
de
morbis
scribens,
demonstravi,
laeti¬
tiam,
metum,
iram,
odium,
caeterasque
passiones,
atque
perturbationes,
non
secus
atque
terror
Pe¬
stem,
actualem
sui
imaginem
propriam,
atque
sin¬
gularem
in
nobis
generare.
Sed
harum
generatio¬
nes
sunt
nobis
domesticae,
magísque
ordinariae
pro¬
les:
Ast
terroris
pestilentis
imago,
venenum
parit
immediate
Archeo
inexistens,
atque
ab
eodem
desumit
sui
materiam.
Ideoque
sensus,
illam
ne¬
queunt
concipere.
Archeus
igitur
conspecto
comi¬
nus
hoste
lethali,
intus
genito,
vel
peregrè
allato,
suo
hunc
terrore,
pictaque
de
novo
imagine,
ad¬
mittit,
H
2