681
116
IOAN. BAPT. VAN HELMONT
mittit, suique charactere, atque substantia confir¬
mat. Manus enim nostra, cadaveri, sponte extincto,
admota, mox ita propter fugam Archei, friget, ut
longo demum igni, vix recalescat. Attamen canes
non sentiunt istud frigus, dum cadaver vorant,
prout non multum friget nobis, cadaver pecui¬
num. Fraudulentum itaque, & accidentale cadave¬
ris humani frigus est, plusque frigefacit, quàm fri¬
goris habeat. Plusque cadauer sensim extinctum
friget nobis, quam cadaver podagrici, aut acuta
febre mortui. Cum tamen per machinam, qua me¬
timur ambientis aurae gradus, utrumque horum
cadaverum par frigus sit. Scilicet Archeus exti¬
mescens mortem, quàm apposita manus, cadaveri,
diutina infirmitate extincto, percipit, fugit, ma¬
num deserit, nec facilè (quia memor) redit. Patet
ergo, Archeum mortem sentire, fugere, etiam il¬
lam, quae ante, & extra se est. Magis adhuc fer¬
menta putrilaginis (ut in rigore febrili) intus con¬
cepta genitave. Et quam maxime illa, quae imagine
tenus, intra sui oeconomiam recepta, tendunt in
transmutationem formalem sui esse. Quippe virus,
per Ideam terroris, summae est potestatis actualis.
Differtque imago timoris, etiam pavoris, ab ima¬
gine terroris: propter formalem activitatem con¬
currentis fidei, prout antea notavi. Quinimo, etsi
Archeus mortem, atque venena persentiat: terro¬
ris tamen virus, non persentit, quia putat suum
esse terrorem, atque inanem passionem, donec prae¬
gresso fermento appropriationis, cognoverit, vi¬
rus istud, sibi esse peregrinum, quod in parte sui
reconderat, dum exoticam istam formaret ideam,
adeoque cum sui aliquali perditione virus statim
à se explodit. Atque utinam iam vis sibi innata,
non communicaretur per totum, qua via pergit¬
Sic namque venenum rabidi, nullatenus persentitur