148
IOAN.
BAPT.
VAN
HELMONT
Quod
scilicet
ad
septem
pulsus
principales
fuisset
confrictum,
usque
ad
calorem.
Nimirum
utrim¬
que
ad
tempora,
ad
carpos,
malleolos,
&
ad
sini¬
stram
mammam.
Ego
saltem
vidi,
illum
semper
praeservatum,
caeteris
coadiutoribus
è
medio
su¬
blatis.
Erat
autem
Pestis
arenoso
littore,
ventoso¬
que
plerumque
coelo,
ac
frigoribus
infesto,
trux
&
atrox
valde.
Quod
autem
in
succino,
reperio,
non
prorsus
spernendum,
est
imprimis
vis
tracto¬
ria,
affrictu
manifesta,
&
excitata.
Dein,
est
succi¬
num,
licet
in
se
transparens
atque
gemmorum,
mi¬
nus
arcte
tamen
clausum,
faciliusque
ideò
nostro
calore
movetur,
&
alteratur.
Denique
nec
habet
succinum
vim
trahendi
limitatam,
qualem
Ma¬
gnes,
ferrum,
&
non
cuprum,
alliciens:
sed
gene¬
ralèm,
&
absque
electione,
modo
leve
id
fuerit:
Scilicet,
ut
pestilentem
auram,
atque
virus
trahat,
sufficit,
si
levia
quaecumque
ad
se
traxerit.
Signa¬
tum
ergo
hujusmodi
tractionis,
denotat
zenexton
in
natura
fundatum:
eoque
fortius,
si
mumiali
fer¬
mento
appropriationem
sit
adeptum.
Vidi
sic
nam¬
que
frequenter
venenatorum
vulnerum,
dissoluto
in
spiritu
vini
succino,
factas
sanationes,
alioqui
penitus
desperatas.
Imo
prout
succinum
non
lique¬
scit,
aliis
resinis,
pinguedineve
colliquatum
(quod
singulare
aliquid
sibi
domesticum
denotat)
certe,
peregrinam
Phaëtontis
fabulam,
&
tumulum,
no¬
menque
electri,
non
frustra
coincidisse
demon¬
strat.
Rideat
qui
volet
frictiones
succini,
ad
pulsus
nostros;
recurrat
ad
Magnum
oportet:
&
pomo¬
rum
frictiones,
ad
verrucarum
abolitiones,
non
sine
fructu
saltem
admirabitur.
Siquidem
si
lin¬
teum,
pestilenti
buboni
affrictum,
contagium
arri¬
pit
atque
propagat:
quid
ni,
&
in
bonum
finem,
frictiones
mumialem
adferant
dispositionis
coad¬
aptationem:
Quis
quaeso
succinum
Pestilenti
emuncte