151
TVMVLVS
PESTIS.
signatum,
docens,
frictiones
praecedere
debere,
si
sopita
vis
ejus,
excusso
somno
excitari
debeat,
destinatumque
auxilii
munus,
in
nos
influere.
Te¬
stor
saltem
frustum
succini,
ut
gemmam
refert,
multo
tamen
facilius
à
paupere
acquiri
posse,
pre¬
tiosis
lapidibus.
Enimvero
Paracelsus
excelsum
gloriatur,
invento
magnetis
humani,
quo
inces¬
santer,
putat
auram
pestiferam
intro
duci.
Adeo¬
que
potiores
vires
pollicetur,
in
suo
zenexto
tra¬
hendi
foras,
quam
sint
ficti
magnetis
nostri,
tra¬
hendi
intro.
At
sane
vir
ille
visus
mihi,
suae
doctri¬
nae
de
Peste,
tot
libris
evulgatae,
parum
constans,
parumque
expertus.
Dum
scilicet
coelum,
sagitta¬
rium
Pestis,
hancque,
non
nisi
vulnus
coeli,
irati
parentis
fabricat.
Quae
si
vera
autumat:
saltem
virus
istud
non
à
magnete
trahitur,
quod
à
tot
millenis
milliaribus
in
nos
sagittatur.
Magnesque
vel
immerito
accusatur,
dum
culpa
caret,
ac
zene¬
xton,
frustra
contra
magnetis
ficti
tractum,
dirigi¬
tur
&
appenditur
foris:
aut
causas
appropriationis
zenexton,
minime
intellexit,
aut
saltem
surdas
Pe¬
stis
causas,
se
dictasse
existimet.
Quorsum
ergo
hoc
loco
conducit
illius
magnetis
recordatio?
laus
in¬
venti
istius?
Siquidem
zenexton,
nil
habet
com¬
mune
cum
illo
magnete,
neque
ad
versus
eundem?
esto,
sit
enim
Magnes
(donemus
supponendo
fal¬
sum)
in
corde;
&
arteriis,
qui
citra
discretionem,
commistum
aëri
pestiferum
simul
virus,
intra
com¬
bibat.
At
hunc,
si
zenexton
tollat,
vel
impediat,
iam
homo
necessario
suffocatur,
assueta
expira¬
tione
privus,
ad
cujus
necessitates
cor
&
arterias,
volunt
indesinenter
fatigari.
Quod
si
vero
mali¬
mus,
zenexton,
separatorem
aurae
Pestilentis,
à
pura:
aliquid
fabula
dignum,
vox
ista
continet.
Quia
zenexton,
saltem
cribri,
ac
separatoris,
vices¬
que
Archei
subiret.
Sin
autem
zenexton
efficiat,
ut
ma¬
K
4