152
IOAN.
BAPT.
VAN
HELMONT
ut
Magnes
noster,
non
nisi
licita
trahat:
esset
tum
zenexton
Archei
paedagogus,
atque
ludi
magister,
ut
scilicet
suo
rite
fungatur
munere,
nisi
forte
ma¬
vis,
zenexton
ab
Archeo,
nisi
solius
officii
nomi¬
ne,
distinctum.
adeoque
aequaliter
cum
Archeo
in¬
ficeretur,
Pestísque
contagium
sentiret.
imo
res
externa,
peregrina
vitae,
virusque
fortassis
conti¬
nens,
iam
Archei
vitalis
etymo
assumitur.
Eheu
Paracelse,
longè
aliter
se
res
habet.
Taedet
nam¬
que
Archeum
suae
gubernationis,
nec
enim
est
pu¬
gnae
intentus,
aut
separationi
in
Peste.
Qui
ipsus¬
met
est
unicum
veneni
obiectum
unicusque
faber.
Sed
accingit
se
fugae
habenas
disiicit,
panico
ter¬
rore
plenus,
memorque
suae
imbecillitatis,
quod
à
venenis,
vel
minima
odoris
infectione,
totus
subigatur,
morsu
viperae,
aut
ictu
scorpionis
in
di¬
giti
extremo.
Delectum
ideo
recusat,
conspectu¬
que
hostis,
territus,
fores
aperit,
claves
post
se
ab¬
jicit,
ac
quemlibet
mox
gubernare
admittit.
Adeo¬
que,
quaecunque
post
mortem
in
cadavere
obve¬
niunt,
in
Pestis
accessu,
sunt
in
fieri
esse.
Zenexton
igitur
inservit
duntaxat,
non
quidem
ut
Archeum
admoneat
sui
officii,
atque
destinationis,
neque
ut
virus,
ab
innocuo,
in
obiectis
dividat:
multo
minus
ut
naturalem
refocillationis
attractum
inhibeat:
Sed
ut
necet,
&
annihilet
specificum
virus,
quod
tam
in
aëre
externo,
quam
intus
in
Archeo,
est
con¬
ceptum.
At
sane
nil
horum
magnete
opus
habet,
nec
magnetem
ullatenus
respicit.
Ignotum
est
ma¬
gnetis
inventum,
finísque,
in
zenexto,
apud
Para¬
celsum.
Nam
zenexton,
in
omnem
eventum
si
ma¬
gnetem
respiceret,
non
valeret,
nisi
casu
quo,
aura
pestilens,
intro
per
arterias
trahitur,
(quod
alibi
sat
demonstravi
frivolum
tractatu
de
Blas
huma¬
no),
non
autem
sicubi
per
anhelitum
adducitur,
ut
neque
ubi
intus
venenum
oritur
pestilens.
Igitur
ignotum