681
170
IOAN. BAPT. VAN HELMONT
tis. Forte namque sperarunt mortem à Deo mini¬
tatam, auxilio serpentis se evasuros. Isus quoque
est Hippocrates vino picato. Quocirca considera¬
tione dignum, quod Hispania, raro Peste affliga
tur. Non quod desint peccata, aut sordes, ubi nullae
propemodum latrinae sunt. Regio inquam calori¬
bus aestuans, Africae aemula, atque contermina est.
Nec etiam quia magnates, potum nive refrige¬
rant. Quia saltem rurales, atque cives, Peste sua
peccata piarent. Sed Egyptus, utitur aquis, & fru¬
ctibus, unde in carne fracedo. Hispania vero utitur
vino, & quidem picato: quia cum plerumque do¬
liis careant, vina coriis picatis conservant. Italia,
vasa lignea habet, ideo nec pice utitur, coacta, fre¬
quentiusque Peste corripitur. Pix enim, anthraci¬
bus apposita, solamini est, citoque aperiuntur. Pix
namque, escharae nigredinem aemulatur. Inter ar¬
bores notas, sola Picea, Teda fit, & prae pingue¬
dine, statim moritur, si trunco parùm terrae adii¬
citur. Deus namque, liberalis est suis remediis: id¬
que suae Bonitati est vernaculum. Mors enim, ar¬
bori superveniens, mortem homini, facto, per ar¬
borem mortali, remedio destinari visa est. Odor
picis, suffumigio plurimis provinciis Peste conta¬
minatis, familiaris. Sic namque non unicum Hip¬
pocrati remedium, contra Pestem, Petus asserit: &
ab Atheniensibus velut deastro tutelari, litatum.
Cùm ergo Graeci, cernerent Hippocratem uti re¬
medio, sibi duntaxat cognito, cui ideo vitam, sa¬
nationem, & totam tribuebant praeservationem:
sensim desperantes, magis magisque usus salis atque
sulfuris, in oblivionem abiit, praesertim si aliquot
anni, à Peste liberi, intercurrerent. Ac deinde
quisque medentûm, coepit varia seligere, sperans
suum, Hippocratis esse antidotum. Vnde postmo¬
dum seges remediorum, absque numero collecta
est, vacus¬