171
TVMVLVS
PESTIS.
est,
vacuis
plerumque
aristis.
Tandem
ex
tenui
ol¬
factu
viperinae
laudis,
surrexit
Theriaces
composi¬
tio,
partim
confusione
simplicium
gravata,
par¬
timque
inter
praeparandum
dissipatis
odoribus,
&
in
Jusculis,
abiecere
meliores
proprietates
viperae.
Hodiè
magni
fit
antidotus
Orvietani
pro
Peste:
quia
is
primus,
ausus
fuit
publico
foro,
deglutire
ignotum
sibi
quodlibet
toxicum.
Quod
hodie
Germani
praestant
solo
usu
colubri.
Parum
enim
distinguunt
Pestem;
à
toxicis
caeteris,
parumque
adnotarunt,
invito
Orvietani
electuario,
Pestem
nihilominus
seviisse
nuper
per
totam
Longobar¬
diam.
Omitto
namque,
quod
radicitus,
Pestis
à
caeteris
venenis
differat.
Quercetanus,
hujusque
farinae
scriptores,
in
caco
alexiteriis,
ac
tyrociniis,
plurima
(audacter,
an
temulenter,
judicent
alii
ex
suppositis
Pestis
radicibus)
dictant
remedia:
quo¬
rum
unum
quodque,
non
quidem
ex
scientia:
sed
ex
sola
putatione,
concinnatum
est,
eorumque
au¬
thor,
commiseratione,
si
non
supplicio,
dignus
est.
Ranzovius
namque,
de
sanitate
tuenda,
ad
filium,
Saxonicam
antidotum
describit,
per
me
tentatam,
aliquoties:
at
frustra
semper.
Quia
virus,
spirituali
terroris
imagine,
consistens,
nil
habet
in
praefata
antidoto,
quod
radicitus
eandem
superet
imagi¬
nem.
Ideoque
prae
inscitia
causarum
Pestis,
exco¬
gitavit
quilibet
multa,
pluraque
adhuc
inconcin¬
ne
connexuit,
contra
virus
peregrinè
intrans.
Vni¬
versa
nimirum
confusa,
citra
methodum,
expe¬
rientiam,
rationem,
&
causarum
notitiam.
Nilque
omnino
contra
Pestem,
stulta
terroris
imagine,
atque
persuasione
timiditatis,
ortam,
excogitatum,
deinceps
ab
aevo
Hippocratis,
quisque
Medentûm
coepit
pro
lubitu
varia
seligere,
&
connectere
mul¬
ta,
ac
multo
plura,
sperans
suum,
esse
Hippocratis
inventum.
Interim
numerus
compositionum
ex¬
crevit,