681
173
TVMVLVS PESTIS.
locus superfuit. Idque etiam mox fastidivit. Nec
etiam tantopere mortem expavit, quantum futura
deliria. Ridebat interim stultas anxietates, sive lu¬
ctae vanitates, suaeque stultitiae piguit ipsam. Meden¬
tes autem, miserant sua ad illam Alexiteria. Sub
quibus crevit animi duellum, non secus ac demor¬
sis à rabido sua Hydrophoibia. Ac tandem lethali
moestitia terroris pestiferi, iam plane despondebat
animo. Quippe quae à tribus hebdomadibus, som¬
num nullum admiserat, sub agonia perpetua, vitae
desperatione, & plena tamen luctae suae stultae reco¬
gnitione secum anxiebatur: Adhibitísque opiatis,
pejus se habuit. Tandem inter metum, ac optatum
mortis, remedio Hippocratis, 6. horarum spatio
plane convaluit. Interim fateor atque moneo pro¬
testando, quod condum Hippocratici remedii ma¬
nifestave rim satis aperte, ut solis artis filiis, veris¬
que Medicis sit sat patulum: solisque pigris Meden¬
tibus lucro emancipatis, & invidis veritatis osori¬
bus, tectum futurum. Narravi autem. 1. Historias
praefatas, ut elucescant incipientes Pestes, nondum
veneno pestilenti imbutas, nondumque sufficienti
imagine terroris, comitatas. 2. Utque exin con¬
stet virtus remedii Hippocratici. 3. Quod impe¬
tus primi, confusionis, terroris, atque imaginatio¬
nis circa os stomachi, in Hypochondrio contin¬
gant. In liene nimirum, cujus emunctorium, est
prope os stomachi; adeoque scopus illius sagitta¬
rii. Nam in juvene sano, quem Pestis septem ho¬
rarum abripuerat, instituta anatomia, reperi escha¬
ram oblongam iam constitutam, ut prius vomitus
motricem, ac dein syncopum continuarum authri¬
cem: ita & mortis repentinae occasionem dedisse,
prout in aliis, 16. horarum spatio, triplicem in sto¬
macho escharam notavi patratam. 4. Quod ani¬
malis versutiae herus, cum caduceo somni, soporis,
atque