175
TVMVLVS
PESTIS.
fracidum,
novumque
vinum,
quod
infuderis,
mox
contaminat,
ut
prius.
Quare
aromata,
à
semel
ter¬
refacto
Archeo
terrorem,
terrorisque
Ideam
viru¬
lentam,
nequaquam
auferunt.
Quia
materiam
ve¬
neni
non
tollunt,
multo
minus,
illud
enecant,
vel
terrorem
ab
Archeo
amovent,
ut
nec
sedem
refi¬
ciunt,
vel
partem
affectam
solantur.
Etenim
Para¬
celsus,
ad
civitatem
Stertzingam
sibi
beneficam,
commendat
prae
cęteris
quibusvis
remediis,
sub
lin¬
gua
sensim
liquatam
myrrham:
ac
iunioribus
in
praeservationem,
pro
24.
horarum
spatio
promit¬
tit
audacter.
Quam
attamen
doctrinam,
expertus
sum,
mendacem.
Vidi
namque
adolescentes,
myr¬
rhae
usu
multo,
Peste
interfectos.
Myrrha
quidem,
etsi
cadavera,
balsami
loco
praeservet
à
putredine:
procul
tamen
distat
Pestis
à
putredine.
Non
secus
ac
candentis
ferri
eschara,
à
putrefacto
cruore
di¬
screpat.
Et
licet
iam
demortuum,
subsequatur
pu¬
tredo,
terroris
tamen
virulenta
imago,
proprie
non
putrefacit:
sicut
propriissime
Archeum
vitalem
occidit,
ac
in
virus
secum
transmutat.
Iubet
enim
myrrham
ore
detineri.
Quasi
Pestis
nesciret
intra¬
re
nisi
oretenus.
Longe
ergo
consultius,
os
clau¬
sisse
silentio.
Equidem
Pestis
horrebit
myrrham,
nec
per
nares
intrare
audebit,
si
myrrha
ore
deten¬
ta,
liquescat.
An
odor
forte
myrrhae
impediet
quo¬
minus
imago
venenosa,
non
sit
venenosa?
sit
no¬
cua?
An
enim
myrrha
in
ore,
repellet
Pestem
ex
Archeo?
Eadem
ratio
aeque
frivola
ac
insulsa
est,
pro
Theriaca,
aceto
etc.
odoratis.
Tandem
sciant
mortales,
in
medendo,
nil
aeque
damnosum,
ac
cre¬
dulitas,
data
absque
pignore,
&
veritate.
Profecto
accusationes
aegrorum,
quandoque
tonitruent
contra
negligentiam,
falsitates,
imposturas,
teme¬
ritates,
falsasque
medentûm
merces,
quibus
vitâ
spoliati
fuere.
Ego
autem
ex
libris,
Paracelsum
virum