167
9
PRAEFATIO.
ties enim eadem mutila Magnae Paren¬
tis munera non supplet ac perficit? Quo¬
ties illam non superat? Ubi vel ablata
membra restituit, vel fractos luxatos ve
artus reponit, vel diducta vulnerum la¬
bra & hiatus explet & adducit. Ex eo
est, quod tam alta ejus est antiquitas, ut
origo ejus à Divinitate & Divinis nomini¬
bus arcessenda sit. Nam Artem illam ab
humana erutam solertia qui credidis¬
sent illi, quotquot vitam & sanitatem
ei acceptam ferebant? Nam qui Medi¬
cinam herbariam à Chirone inventam
putant, nimis illi ridicule ineptiunt, aut
Vrsum, Aprum, Mustelam, Testudinem, Bu¬
fonem, Accipitrem, Gruem, Ciconiam, Anse¬
rem, Anatem, Columbam, Vpupam, Picam,
Hirudiuem, ante illum Centaurum nus¬
quam gentium reperta doceant. Vrsus à
Mandragora laesus formicis ante sibi
medebatur, Aper Hedera: Mustela cum Re¬
gulo congressura Rutam quaerebat; Te¬
studo, à Serpentibus oppugnata Origano
se muniebat; Bufo venenatis ictibus
saucius Ruta vel Salvia evadebat. Accipi¬
ter Hieracio usus erat; Grus Iunco. Ciconia
in Serpentum pastu Origano salutem
quaesi verat: Anser & Anas & congeneres
aves Helxine. Columba Verbenam prodi¬
derat; Vpupa uvarum pastu laesa, Adian¬
A 5
tum.
Item planta¬
gine. Vide
Achillem
nostrum
redivivum.