167
8
PRAEFATIO.
nius, si quis clare non perspiciat oculus,
in ejus sensu defectus est.
Rem etenim dilucide perspectam,
ex opificis visione evincimus. Etsi mu¬
tationem Speciei, quae in manibus Cir¬
culatoris aut Pręstigiatoris cuiuspiam fit,
vel propter celeritatem, vel propter aliud
quid non discernamus; tamen quod ma¬
nibus tenet, videmus, & si gyros tardius
ducat, non fallet, quod obtutum alias decipit.
Et singulariter quidem in sui admirationem
nos rapiunt, quae Architectura molitur,
quae repraesentet Pictura, quae Sculptura,
dum opera tam magnifica construit,
quae suis vitibus nusquam eduxit Natu¬
ra. At si illa excutiamus, quae Homini
Medicina praestat, quanto intervallo
omnia, quae à caeteris Artibus & Scien¬
tiis produntur, à tergo relinquet? Nam
si non datur humanae mentis sufficien¬
tia, ut vel per umbrae somnium quasi
intendat aciem in istam vim Dei, qua
Naturam jussit non plus operae in hac
Vniuersi coagmentatione ponere; quam
in Hyssopi, qui è pariete excrescit, pro¬
ductione, ut Sapientes persuadent, quae
non animo concipienda de Medicinae
pręstantia? Quae eo usque procedit, vt
Naturae non dicam adjutrix, sed pri¬
maria sit interdum architectatrix. Quo¬
ties