83
BIOLYCHNIVM.
Quod
si
itaque
haec
Quinta
essentia,
non
secus
atque
anima
à
suo
corpore
sepa¬
ratur;
quod
morbi
genus
homini
erit
noxium?
Hausto
videlicet,
&
imbibito
hoc
amuleto,
quod
natura
est
adeo
nobili,
adeo
pura,
usque
adeo
pollenti
potenti
(opposita
tamen,
ut
decet,
suo
unicui¬
que
morbo
sua
unaquaque
quintessen¬
tiali
antidoto)
ut
nihil
corpori
possit
esse
exitio,
praeter
mortem
lege
ordi¬
naria
animam
à
suo
corpore
separan¬
tem.
At
cum
neque
hoc
ipsum
satisfecis¬
set
desiderio
veterum
Sophorum,
quę
sitis
nova
semper
adiicere
satagentium,
repererunt
insuper
Balsamum
vitalem
quendam
sanguini
(praeter
vitae
spiri¬
tum)
inesse,
qui
corpus
idem
ab
omni
corruptione
ac
putrefactionis
tabe
praeservet.
Hic
Balsamus
participat
ali¬
quid
à
vero
ac
purissimo
illo
vitali
spi¬
ritu,
qui
ceu
medium
quoddam,
cor¬
pus
atque
spiritum
mutuo
sibi
in
vicem
unit,
ut
inter
sese
cohaereant;
praeterquam
quod
sit
substantia
omnium
purissima,
tenuissima,
atque
subtilissima,
à
qua
to¬
ta
corporis
humani
compages
alimen¬
tum
suum
petat
necesse
est,
eo
quod
veluti
à
limpidissimo
fonte
scaturiat,
Corde
nimirum,
in
quo
nihil
vel
imper¬
fectum
Quid
enim
trium
prin¬
cipiorum
Hermetico¬
rum
defe¬
ctui,
unde
Mors
con¬
sequitur
aque
moue¬
bitur
quam
in
unum
constipata
illa
&
com¬
pacta
limbi
massa
ex
iisdem
tri¬
bus
Princi¬
piis,
qua
universe
Naturae
virtus
&
vigor
exci¬
tatur
in¬
credibilem
in
modum,
simulatque
in
Corpus
Astrale
fixum
trans¬
formata
est?