855
Atque sic, o Domine, libri mei dedicatiunculam in vernaculam co¬
ràm altissimo Tuo Solio deposui, scilicet cantilenam mei obiecti, quod
incommodum proximi mei in me demittere non fastidisti. Tibi sit om¬
nis honos! Pergo nunc significare proximo miseram Ethnicorum in¬
scitiam, quâ Tui hactenus aegroti ab Academiis fuêre seducti, atque
sic miserè peremti, non obstante Prophetico praecepto, nomine Tuo edi¬
to; Hoc dicit Dominus; Nolite docere, ad instar gentium.
Qua propter, o Domine! fac retineat anima mea concessa sibi dona
in Tui honorem, quò Bonitatem Tuam debiti mei partem in hâc via
Mortis, proximo imprimam. Sis mihi Domine omnis Polus, qui solus
es Via, Veritas, & Vita. Hoc unicum est, quod diligere nos decet. Tu,
mi Angele, Tutor, ac Intercessor, qui adspicis Bonum Omnipotens,
impetrato meo nomine id quod mihi deest, insiste vestigiis Raphaëlis,
(Medici Divini) qui opera sepelitionis, mortuorum noctu praestita fere¬
bat ad Deum; Ad Deum ferto praesens nocte mearum tenebrarum fa¬
ctum opus, studiose curans, ne homo posthac ita interimatur, neque
iam citò subeat mortem: Offerto hocce opus meum coram Sacrosan¬
ctâ Trinitate; cui dedico? Sic age, in DEI Gloriam!
AMI¬