PRAEFATIO
mo
&
Uno
distat.
Propterea
Heva,
utique
hinc
procreata,
quid
Secundi
ac
Minoris
est,
iuxta
Corpus,
non
item
iuxta
Spiritum
&
Animam:
has
enim
ab
Adamo
tenet,
quae
aeternae
ac
permanentes
sunt,
quarumque
Heva
par¬
tem
possidet,
eamque
totam,
veluti
cunctae
partes
aeternae
sunt;
prout
di¬
ctum.
Praemissis
nunc
ulterius
asserendis,
Comperies
foeminas
ideò
men¬
strua
pati,
progenerationi
inservientia,
quoniam
Hominem
quoad
Cor¬
pus
progignere
debent
ratione
eâ,
quâ
dictum.
Sapientes;
Acquiescimus,
insuperque
duorum
vocabulorum
occasione,
quae
Belgico
idiomate
consideratè
protulisti,
bina
Scripturae
loca
nobis
in
memoriam
revocas,
commemorata
unum
ab
Euangelistâ
Matthaeo
12
ca¬
pite,
ubi
Christus
inquit
Pharisaeis;
"Qui
non
est
mecum,
contra
me
est:
&
qui
non
congregat
mecum,
spargit.
Ideò
dico
vobis:
Omne
peccatum
&
blasphemia
re¬
mittetur
hominibus
(Carni)
Spiritus
autem
blasphemia
non
remittetur.
Et
quicun¬
que
dixerit
verbum
contra
Filium
Hominis,
remittetur
ei:
qui
autem
dixerit
contra
Spiritum
Sanctum,
non
remittetur
ei,
neque
in
hoc
seculo,
neque
in
futuro.
Aut
facite
Arborem
bonam,
&
fructum
ejus
bonum:
aut
facite
Arborem
malam,
&
fructum
ejus
malum:
siquidem
ex
fructu
Arbor
agnoscitur.
Progenies
viperarum,
quomodo
potestis
bona
loqui,
cum
sitis
mali?
ex
abundantia
enim
cordis
os
loquitur".
Alterum
à
Lucâ
capite
tertio,
post
citatum
Iesaiae
Prophetae
locum,
qui
dixit;
"Et
vi¬
debit
omnis
caro
Salutare
Dei.
Dicebat
ergò
(scil.
Ioannes
Baptista)
ad
turbas,
quae
exibant
ut
baptizarentur
ab
ipso:
Genimina
viperarum,
quis
ostendit
vobis
fu¬
gere
à
venturâ
irâ?
Facite
ergo
fructus
dignos
poenitentiâ,
&
ne
coeperitis
dicere:
Patrem
habemus
Abraham.
Dico
enim
vobis,
quia
potens
est
Deus
de
lapidibus
istis
suscitare
filios
Abrahae".
Quae
duo
vocabula
binis
hisce
textibus
quoque
reci¬
tantur,
sermonis
Belgici
significatione
haud
malè
congruentia,
omnique
demonstratione
tuâ
nobis
indicans,
sic
vocatam
Serpentem,
quae
Hevam
seduxit,
ejusque
Spiritum,
certè
fuisse
Carnem
ipsius
propriam,
Sangui¬
nemque,
Arboris
vetitae
fructus
appetentes,
Spiritumque
suum
ea
propter
alloquentes;
ut
ita
Serpentis
nomen
serpens
non
habeatur,
verum
aequè
serpens
Animal,
ac
Homo,
juxta
Carnem,
quod
superque
cernitur
in
Ho¬
minis
infantiâ
vel
senectâ,
aut
cum
spiritus
debilitatur,
ipsum
esse
fieri¬
que
serpentem.
Qua
propter,
postquam
Deus
Homini
dominium
irrogasset
in
Anima¬
lia,
in
omnem
Terram,
&
in
omne
Animal
serpens,
quod
movetur
in
ter¬
râ,
postremum
hocce
dominium
maximum
est,
quo
beatitudinem
suam
operari
debebat,
id
quod
liquidius
ex
textu
patefacies,
quam
primum
o¬
tium
suppetet:
iam
enim
properamus,
siquidem
secundi
praefinitorum
diei
dimidium
mox
cessit;
progredere
igitur,
&
festina,
nobisque
differentiam
inter