VATICINIUM
DE
AUTHORE,
Vilescant
humiles,
pubes
indocta,
coloni:
Vilescant
parvae
rustica
tecta
casae.
Obstupuit
vultum,
Majestatemque
loquentis,
Et
gestum
magni
Nympha
decora
viri.
Omnis
purpureo
mox
lacryma
cessit
ab
ore,
Et
sonuit
moesto
nulla
querela
sono.
Siderea
in
viridem
dimisit
lumina
terram,
Edidit
&
laesis
gaudia
certa
notis.
Dicta
sibi
exiguo
meditata
est
verba
momento,
Reddidit
&
Coo,
talia
dicta
seni.
Haec
tua
verba
placent,
unus
mortalibus
es
tu,
Quem
cupio:
oblatum,
muneris
instar
erit.
Tecum
habito:
per
te
pellam
Pestesque,
luesque:
Quin
Morbus
dum
te
viderit,
aeger
erit.
Lucidus
Eois,
qua
surgit
Cinthius
undis,
Occiduoque
suos
gurgite
mergit
equos.
Altius
in
quovis
scandet
tua
gloria
regno:
Quin
lambent
laudes
sidera
summa
tuae.
Vnum
posteritas
te
clamatura
magistrum,
Nec
fomes
quo
laus
crescere
possit,
erit.
Te
vivax
patulum
celebrabit
fama
per
orbem,
Rumpent
fatales
dum
tua
fata
Deae.
Cous
agens
meritas
tanto
pro
munere
grates,
Largitur
nudae
talia
dona
Deae.
Intacta
niveam
circumdat
sindone
Nympham,
Quae
superat
cana
lilia
sparsa
nive.
Nil
simile
auricomus
vidit,
seu
surgat
Apollo,
Seu
lavet
occiduo
fervida
plaustra
mari.
Comta
diu
tali
mansit
Medicina
decore,
Illam
primaevi
sic
coluere
Patres.
Donec
surrexit
post
saecula
quinque
Galenus
Totus
in
ornatum,
nec
dedit
ore
cibos.
Nempe
dedit
Tyrio
saturatas
murice
vestes,
Quas
ornat
multis
fimbria
torta
nodis.
Distin¬