VATICINIUM
DE
AUTHORE,
Isto
imitatam
speculo
mirabere
formam,
Cui
morbus,
cui
mors,
cui
male
Parca,
subest.
Non
rapiet
solitum
damnosa
senecta
decorem,
Ruga
nec
antiqua
fronte,
senilis
erit.
Nec
labyrintaeo
post
impediere
reflexu,
Nam
patet
ex
omni
tramite
recta
via
Nympha
inquit
Vati.
statuit
moderator
Olympi
Insolitis
mundus
vapulet
orbe
malis.
Vt
possit,
Medicae;
quàm
magna
inscitia
plebis
Novisse
humanum
turba
misella
genus.
Scilicet
electos
voluit
clarescere,
contra¬
Morborum
numerum,
barbariemque
novam.
Et
contra;
voluit,
propria
rude
sponte
fatiscat
Vulgus,
multorum
trux
homicida
virûm.
Haerens
quisque
sui
trita
inter
verba
magistri:
Quod
medicae
tactus
sit,
putat
artis
apex.
Dum
per
circuitus
vadunt,
&
sensa
parentum
In
nova
restaurant,
centuriasque
novas.
Inde
nec
à
Coo
sunt
ausi
pergere
gressum,
Amplius
haud
artem
quaerere
posse
putant.
Sed
quid
aget
mortalegenus,
iam
lege
medendi
Assuetum?
propria
cunctaque
pelle
pati?
Fixa
premens
veterum
semper
vestigia
patrum
Occidit
heu
proprio
credula
turba
dolo.
Deposita
urbanae
nondum
praetexta
saluti
Nec
fuerat
patrio
bulla
sacrata
foro
Dum
nostros
quvenis
thalamos
exposceret
Author,
Percurrens
veterum
devia
tesqua
patrum.
Scilicet
is
superos
sibi
conciliarat
amicos,
Qui
fudere
alto
plurima
vota
Deo.
Nudaque
supplicibus
videat
quò
corpora
verbis,
Viderat
ut
Cous,
per
sua
vota
senex.
Permultos
variùs
transegit
sumtibus
annos,
Improbus
afflixit
sedula
membrà
labor.
Claraes