PROMISSA
AUTHORIS
11
sibi
quam
optet
opponentem
Medicum,
ut
se
omnipotentem,
etiam
meritas
im¬
mittendo
poenas,
vincat
propriis
clemen¬
tiae
suae
donis.
Haec
est
Charitas
Altissimi,
super
caduca
quaevis,
aestimabilis,
quam
electis
à
se
Medicis,
à
saeculo
est
elargi¬
tus.
Ille,
ille
incompraehensibilis,
dispo¬
nens
omnia
suaviter.
(7)
Eiusmodi
autem
Medici
sunt,
in
ventre
matris
praeparati
(hoc
namque,
verbum,
"creavit
ipsum
Al¬
tissimus",
importat)
suo
fungentes
munere,
nullius
lucri
intuitu,
nudeque
reflectun¬
tur
super
beneplacitum
(imo
mandatum)
Illius,
qui
solus,
verè
misericors,
nos
iu¬
bet,
sub
indictione
poenae
infernalis,
fore
Patri
suo
similes.
(8)
"Obedite
praepositis",
praece¬
ptum
quidem:
"sed
honora
parentes,
honora
Medicum",
angustius
est,
quam
obedite,
cum
cogamur
etiam
obedire
minoribus.
Me¬
dicus
enim
Mediator,
inter
vitae
Princi¬
pem,
&
mortem.
Desisto,
maturè
sat,
con¬
siderans
beneficia
mihi
immerito
praesti¬
ta.
Porro
nec
Lectorem
benivolum
re¬
quiro,
nec
Momum
timeo.
Liceat
enim
utrique
displicere,
cui
est
licitum,
omnem
vituperare
laborem,
&
scientiam.
(9)
Sic
nam¬
que
Deo
statutum
est,
ut
nova,
suos
con¬
tinuo
nanciscantur
duros
censores,
&
in¬
gratos,
ut
plurimum.
Renunciavi
namque
magno
conatu,
Aulis
placere,
&
Magna¬
tibus,
etiam
pendere
ex
arbitriis
alienis,
semper
hoc
aestimans
servile,
prout
ècon¬
tra,
liberum
plane,
non
subesse
cum
illo
ente,
quod
nemini,
nisi
Deo,
est
subiectum:
Nam
etsi
initio
arduum
esset:
solitum
tamen
mihi,
id
austeritatis
genus
elegi,
geniale
dein
feci
per
assuetudinem,
ad
dulce
inveni.
Atque
utinam,
id
mihi
non
tam
ex
arrogantia,
quam
curatioris
scien¬
tiae
possessione
inoleverit?
Subinde
enim
interim
memor
verbi.
"Deus
dispersit
ossa
eo¬
rum,
qui
hominibus
placent:
confusi
sunt,
quo¬
niam
Dominus
sprevit
eos".
Certo
itaque
scio,
si
largitoris
ferat
placitum,
super
sata
rorabit,
incrementum
dabit,
eruntque
sic
conceptus
mei
Reipub.
humanae
proficui,
si
adsit
dierum
plenitudo.
Sin
minus.
No¬
vit
is
saltem,
interiora
mei,
&
Clementiae
suae
exspectabo
retributiones.
Sit
ergo
Deus;
inter
me,
&
mundum,
qui
utrum¬
que
est
iudicaturus.
Sit
nomen
ejus
ter¬
gloriosè
sanctificatum,
fiatque
ejus
sola,
in
omnibus
sanctificans
voluntas.
Amen.
COLVMNAE
TERTIAE.
1.
QVibus
mediis
detur
Intellectus.
2.
Author
quo¬
modo
falsitates
depraehenderit.
3.
Inscinia
me¬
dentum
capitalis.
4.
Difficultates
Authoris,
adhuc
iu¬
nioris,
cum
aliis
Medicis.
5.
Libros
omnes
deseruit.
6.
Quid
peregrinando,
ac
quam
parum
didicerit.
7.
Pu¬
tavit
dudum,
Medicinam,
esse
Graecorum
im
posturam.
8.
Quantum
ex
Paracelso
profecerit.
9.
Ingenuitas
Authoris.
10.
Vnde
Scholae
excusationem
mendica¬
turae.
COLUMNA
III.
(1)
CHaritas
orat,
desiderium
quaerit;
&
necessitates,
ex
commiseratione,
in
anima
pulsant.
Sic
datur
intellectus;
Sane
puduit
me,
vel
ab
adolescente,
quod
operarius,
vocatus
ad
opus,
illud
promit¬
teret,
staretque
promissis.
(2)
Ego
vero
ad
in¬
firmum,
initio
morbi,
&
constantibus
ad¬
huc
sibi
viribus,
vocatus,
eundem
interire
permitterem.
Formidinis
enim
plenus
credidi,
non
sat
fore,
dicere:
"Non
est
in
Medico
semper
relevetur
ut
aeger."
Et
nata
in¬
de
licentia,
temerè
progredi,
atque
conti¬
nuare
in
opere
medico,
dicendo:
Excusa¬
bor,
quia
feci
quantum
potui,
iuxta
artis
theoremata:
Si
scire
meum,
undequaque
defectuosum,
ipsaeque
artis
hypotheses,
in
radice
sui,
sint
cariosae.
3.
Est
nimirum;
Medentum
inscitia,
pergens
male
meden¬
do,
ferè
capitalis:
Quippe
nec
impianda
apud
Deum;
ubi
pellem
pro
pelle
dabit
homo.
Signum
est
namque,
ejusmodi
Me¬
dicum,
non
per
fores;
sed
per
fenestras
intrasse,
falsumque
nomen
sibi
arrogasse.
Ego
quidem,
à
teneris
adhuc
ossibus,
sci¬
entiam
ante
divitias
habui.
(4)
Sciscitabantur
nempe
medentes,
cur
minus
iuxta
Gale¬
num
curarem,
illosque,
ceu
anteceden¬
tium
gregem,
sequi
recusarem?
Sponde¬
bant
quoque
annuè
plures
ducatos
mihi
B
2
in