STUDIA
AUTHORIS.
16
Non
enim
inutilem,
atque
inscium
me
ae¬
stimaverit
frustra.
Imo
si
haec
mihi
non
cesserint
in
reatum,
id
abyssalis
clemen¬
tiae
tribuo,
quae
omnia
vertit
in
bonum,
se
diligentibus,
propter
sui
immensam
bo¬
nitatem.
Cui
meas
vanas
laudes,
suppli¬
citer,
ex
meae
confessionis,
&
depressionis
infirmitate
offero,
retribuo,
atque
sup¬
pono.
STUDIA
AVTHORIS.
1.
ORtus,
&
vita
Authoris.
2.
Author
risit
larva¬
tas
Professorum
industrias.
3.
Nuditas
Autho¬
ris.
4.
Solidiores
scientias
in
otio
prosecutus.
5.
Vile¬
scebat
Astrologia.
6.
Canonicatum
sprevit.
7.
Quis
profectus
studiorum
Louanii,
apud
Jesuitas.
8.
Dis¬
plicuit
Stoicismus.
9.
Stoicismum
spernendum
ex
mandato.
10.
Casu
velut
in
Medecinam
raptus
Au¬
thor.
11.
Defectus
herbariorum.
12.
Medecinam
tantum
supernè
defluere,
Ideoque
non
posse
tradi
per
regulas.
13.
Non
doceri
per
Authores,
scientia
infusa
instructos.
14.
Impostura
cujusdam
Professoris
Mede¬
ci.
15.
Cur
studium
Juris
reliquerit.
16.
Quanta
au¬
thori
ariditas,
&
nuditas
à
studiis.
17.
Quid
egerit
pro
studiorum
initio.
18.
Praxis
detexit
nuditatem
medentum.
19.
Oratio
pro
Scholarum
erroribus.
20.
Promissus
Raphael
in
somnio.
(1)
ANno
1580,
totius
Belgii
ca¬
lamitosissimo,
Parens
meus
obiit:
fratrum
ac
sororum
postremus,
&
vilissimus
ego.
In
studiis
enim
educabar.
Anno
autem
1594
cursum
Philosophiae
absolveram,
qui
erat
mihi
decimussepti¬
mus.
Itaque
cum
solam
matrem
haberem,
videbar
Lovanii,
totus
mei
juris
&
arbi¬
trii
factus.
Quocirca
videbam
neminem
ad
examina
admitti,
nisi
tunica
talari,
&
cuculla
larvatum,
quasi
vestis
doctrinam
sponderet;
(2)
coepi
cognoscere,
quod
Profes¬
sores,
ab
olim,
iuvenes,
in
artibus
propo¬
nendos,
ludibrio
exponerent:
delirii
quoddam
genus
in
professoribus,
adeo¬
que
in
toto
mundo
admirabar,
ut
&
sim¬
plicitatem
credulitatis
luvenum.
Contra¬
xi
me
in
calculùm,
ut
saltem
meo
iudicio
cognoscerem,
quantus
essem
Philoso¬
phus;
an
veritatem,
an
scientiam
adeptus,
ipse
examinabam.
(3)
Comperi,
me
litera
in¬
flatum,
&
velut
manducato
pomo
vetito,
plane
nudum,
praeterquam
quod
artificio¬
se
altercari
didiceram.
Tum
prius
enotui
mihi,
quod
nihil
scirem,
&
scirem,
quod
nihili.
Sphaera
namque
in
Physicis
aliquid
scientiae
promittere
videbatur,
cui
idcirco
Astrolabium,
usum
annuli,
&
theoricas
Planetarum
adiunxeram;
Logisticen
si¬
mul
&
Algebram,
loco
oblectationis,
quoties
aliorum
lectio
taedia
adduxerat,
colebam:
Quibus
elementa
Euclidis
ne¬
ctebam,
hancque
doctrinam,
socialem
fe¬
ceram
genio
meo,
eo
quod
veritatem
con¬
tineret.
fortuito
autem,
ars
Cyclognomica
Cornelii
Gemmae,
velut
altera
Metaphysi¬
ca
in
manus
venit.
Quae
cum
Nicolaum
Copernicum
unicè
commendaret,
non
destiti,
donec
eundem
mihi
familiarem
fecissem.
Vnde
didici
vanas
excentricita¬
tes,
alium
coelorum
gyrum,
adeoque
non
impenso
tempore
dignum,
quidquid
de
coelis
magnis
laboribus
acquisiisse
praesu¬
mebam.
Coepit
itaque
vilescere
studium
Astronomicum
penes
me,
quod
parum
certitudinis
ac
veritatis
polliceretur,
In¬
ania
vero
plurima.
Peracto
ergo
cursu,
cum
nil
solidi,
nil
veri
scirem,
titulum
Magistri
artium
recusavi;
nolens,
ut
me¬
cum
morionem
professores
agerent,
Ma¬
gistrum
septem
artium
declararent,
qui
nondum
essem
discipulus.
Quaerens
ita¬
que
veritatem,
&
scientiam;
non
autem
apparentiam,
me
scholis
subduxi.
Cano¬
nicatus
opimus
mihi
promittebatur,
mo¬
do
Theologiae
me
emanciparem;
sed
de¬
terrebat
me
S.
Bernardus,
quod
peccata
populi
comederem.
rogavi
autem
Do¬
minum
esum,
me
dignaretur
eo
vocare,
ubi
maxime
ipsi
placerem.
Annus
enim
erat,
quo
Jesuitae
Lovanii
coeperant
do¬
cere