855
18 STUDIA AUTHORIS.
Medecinae? Rebat namque medecinam
doceri, ac per disciplinam tradi posse, in¬
star artium, & scientiarum, adeoque esse
traditivam: Non autem, quod esset me¬
rum donum. (12) Saltem cum Medecina sit
scientia, donum bonum descendens à Pa¬
tre luminum, cogitabam, quod haberet sua
theoremata, suosque Principes Authores,
scientia infusa instructos, quibus, tanquam
Besaliel & Ooliab, Spiritus Domini inspi¬
rasset morborum omnium causas, & co¬
gnitionem, simulque scientiam proprieta¬
tum rerum. Cogitabam itaque hos illu¬
stratos, esse antesignanos Professores me¬
dendi. Inquisivi inquam, an non esset al¬
ter, qui descripsisset vegetabilium dona,
proprietates, applicationes, & convenien¬
tias, ab hyssopo usque ad Cedrum Liba¬
ni? (23) Respondit mihi professor quidam
Medicinae, nil horum in Galeno, vel Avi¬
cenna desiderari posse. At cum non essem
credulus, nec apud scriptores reperirem
certitudinem quaesitam, illam suspicatus
sum iuxta veritatem, quod dator Medici¬
nae, maneret continuus ejusdem dispen¬
sator. Itaque anxius, & incertus, cui pro¬
fessioni me resignarem, respexi ad populi
mores, leges, ac Principum placita; vidi
jus, esse traditiones humanas, incertas
proinde, instabiles, & veritatis expertes:
(24) Quippe quod in humanis nulla esset sta¬
bilitas, nullaque scientiae medulla; vide¬
bar inutilem vitam transigere, si in placitis
hominum illam traducerem. Cognovi de¬
nique, meipsius gubernationem mihi sat
fore difficilem, iudicium verò de bonis, ac
vita aliorum, esse obscurum, & mille spi¬
nis obnoxium: Quapropter prorsus stu¬
dium juris, aliorumque regimen, abnega¬
vi. Ex altera parte instabat vitae humanae
aerumna, & Dei voluntas, qua quisque se
tueri debet, quàm potest longissimè; pro¬
pendebam autem singulari aviditate, in
rerum placidissimam naturalium cogni¬
tionem: & pro ut anima, serva advenit
suis inclinationibus, omnino in scientiam
naturalium, insensibiliter lapsus sum. Le¬
gi itaque Institutiones Fuchsii, & Ferne¬
lii, quibus totam Medendi scientiam, velut
per Epitomen, me inspexisse cognovi, &
subrisi mecum. Siccine scientia medendi
traditur, absque theoremate, & doctore,
qui ex Adepto medendi donum hauserit?
Itane tota naturalium proprietatum hi¬
storia, clauditur qualitatibus elementa¬
riis? (15) Itaque legi opera Galeni bis, semel
Hippocratem (cujus Aphorismos paenè
memoriter didici) totumque Avicennam,
& tam Graecos, Arabes, quam modernos
forte sexcentos seriò, & attentè perlegi,
ac per locos communes annotans, quid¬
quid singulare mihi in iis, & calamo di¬
gnum videretur. Tandem collectam su¬
pellectilem relegens, cognovi meam ege¬
statem, piguitque me insumti laboris, at¬
que annorum. Cum scilicet libros omnes,
eandem cum institutionibus cantilenam
canentes, animadverterem, solidi nihil, ni¬
hil quod scientiam veritatis, aut veritatem
scientiae sponderet. (16) Interim vel ab initio,
comparaveram à Mercatore, omnia sim¬
plicia, ut tantillum singulorum penes me
servarem, deinde ab Amanuense officina¬
rum, sive simplicium collectore, habui
mnes plantas usuales patriae nostrae: sic¬
que plurium cognitionem, per vultum
eorundem, didici. Simulque perpendi me¬
cum, quod faciem quidem simplicium, &
nomina agnoscerem: nil minus autem,
quam eorundem proprietates. (17) Volui ita¬
que comitari practicantem Medicum;
mox insufficientiae, incertitudinis, & con¬
iecturarum medendi, me etiam atque et¬
iam poenituit. Noveram quidem proble¬
maticè disputare, de quovis morbo; at
ne dolorem dentium, radicitus curare
sciebam, vel scabiem. Vidi denique fe¬
bres, morbosque obvios, nec certo, nec
scienter, nec tutò curari: Graviores au¬
tem, & qui non sponte cessant, plerum¬
que incurabilium in catalogum destitui.
Subiit mihi tum in mentem, quod ars me¬
dendi, inventum esset impostura plenum,
citra quod Romani feliciter quingentos
egerant