IMAGO
FERMENTI
IMPRAEGNAT.
112
do,
in
carbonem
mutatur.
Sed
si
illa
ea¬
dem,
per
fermenti
gradus,
in
aquam
trans¬
ierit,
non
plus
faecum
inter
distillandum
in
fundo
relinquit,
quam
alioquin
aqua,
unde
coquebatur,
continebat.
Eo
quod
aquarum
natale
sedimen
non
sit
subno¬
xium
fermento
granorum,
cum
ejus
non
sit
obiectum:
sed
alterius
Monarchiae
cli¬
ens.
Grana
itaque
redeunt
ad
primam
materiam,
ex
qua,
quae
aqua
est,
idque
so¬
lius
fermenti
virtute.
(4)
Denique,
quisque
nostrûm
7
aut
10
uncias
sanguinis,
quo¬
tidie
sibi
fabricat:
atqui,
(saltem
in
aeta¬
te
consistente,
necesse
est,
tantundem
san¬
guinis
indies
consumi,
quantum
de
novo
generatur.
Alias
namque
homo
mox
im¬
mensum
timeret.
Dein,
sanguis
sensim
mutatur
in
vitalem
mucilaginem,
nutri¬
mentum
verum,
immediatum
membro¬
rum.
De
quo
dici
solet;
Nutrimur
iis¬
dem,
quibus
constamus.
Hoc
autem
ali¬
mentum,
volunt
roris
modo
inspergi
in
singula
membra,
(ego
vero
in
singulis
partium
culinis
minimis
fabricari
credo)
quo
eadem
humectet,
atque
eatenus
ab
siccitate,
senectutis
calamitate,
quantum,
ac
quamdiu
potest,
tueatur.
Tandem
ros
ille,
inperceptibiliter,
per
cutis
poros
transyolat,
nec
post
se
quicquam
solidi
se¬
diminis
superstes
relinquit.
Sic
nempe
alimenta,
tandem
per
cutim,
vaporis
spe¬
cie
&
aquae
instar,
exspirant.
Volunt
au¬
tem
Scholae,
hunc
humorem
secunda¬
rium,
postquam
roris
instar
in
partes
la¬
psus
sit,
assimilari
&
ab
anima
informari.
Ego
vero,
assimilari
tantum
sub
accretio¬
ne
adolescentiae,
permitto:
non
autem
deinceps
amplius,
cum
neque
in
simila¬
rium
substantiam
amplius
vertatur.
Quor¬
sum
namque
ros
ille
ossi
assimilaretur
in
robore,
duritie,
siccitate,
etc.
si
ossa
incre¬
mentum
iam
amplius
non
suscipiant?
I¬
dem
de
caeteris
esto
iudicium.
Habent
nempe
singula
in
natura,
ortum,
incre¬
mentum,
statum,
declinationem,
atque
in¬
teritum.
(5)
Haec
est
igitur
sanguinis
tragoe¬
dia,
&
metamorphosis,
virtute
fermenti.
Caeterum
alioqui
sanguis
distillatus,
tan¬
dem
multum
salsi
carbonis
deponit,
neque
volatilitatem
omnimodam
habet,
quam
operatio
fermenti
subter
alias
digestiones
consecutivè
ipsi
concedit.
Eo
quod
ca¬
lor,
cum
careat
fermento
rerum
transmu¬
tativo,
separat
saltem
partes,
non
autem
transmutat.
Itaque
sanguis
sua
praefata
fermenta
acquirit,
in
ipsis
corporis
no¬
stri
coquinis,
fitquè
inde
adeo
volatilis,
ut
nil
porro
de
se
residui
relinquat.
(6)
Ad¬
miror
Paracelsum,
quod
doceat
sangui¬
nem
corporis
universalem
mercurium,
ut
&
ciborum:
attamen
sudorem
velit
esse
excrementosum
sulfur.
Cum
sanguis
to¬
tus
per
cutim
exhalet,
sin
autem
una
cum
aquoso
sudoris
latice,
pinguedinis
tantil¬
lum
effluat.
Non
proin
ex
mercurio
con¬
festim
sulfur
fit.
Nisi
suae
sit
ille
doctrinae
immemor.
Etsi
aliquid
pinguedinis,
no¬
stras
vestes
inficiat
sudore
tenus.
axun¬
giae
enim
non
sunt
immutabiles,
quin
per¬
eant
quotidie,
uti
accrescunt.
(7)
Ego
sanè,
analogon
odi
principiorum
Paracelsico¬
rum,
in
principia
tria
naturae
relatorum.
Quippe
quae
nec
insunt
actualiter
in
cor¬
poribus,
nec
adsunt,
nec
separantur,
nisi
prius,
velut
per
ignem
commutando,
sive
per
liquationis
reductionem
parentur
vel¬
ut
nova.
Ego
siquidem
nudam
lubens
physicam
aspicio
ubique,
non
sanè
figuras,
aut
vires
moventes
in
mathesi
applico
na¬
turae.
Analogon
devito
quantum
pos¬
sum,
ut
&
locutiones
metaphoricas.
O¬
mnem
naturae
necessitatem
seminibus
di¬
cavi;
multorum
vero
semina,
non
tam
è
parentibus,
quam
fermentis
peto.
Sunt
ergo
duplicia
fermenta
in
natura.
(8)
Vnum
quidem
continet
in
se
auram
fluxibilem,
Archeum
seminalem,
qui
suo
fluxu
in
animam
viventem
aspirat.
Alterum
verò
saltem
continet
initium
motus,
sive
gene¬
rationis
rei
in
rem.
Quod
quidem,
licet
sui
initio,
non
haberet
auram
seminalem,
quae
scopos
rerum
agendarum
comple¬
ctatur;
mox
tamen
vapore
potitur,
quem
fermenta
tam
localia,
quam
quae
ipsamet
materiae