ALIMENTI
HUMANI.
219
mutatio,
etsi
sub
fotu,
vitellum
lique¬
fiat
&
foetorem
contrahat:
sed
sunt
ma¬
teriales
dispositiones
dumtaxat
ad
for¬
malem
transmutationem,
indè
tandem
resultantem,
requisitae.
Denique,
nec
fellis
digestio,
respectu
vividi
cremo¬
ris,
adhuc
censetur
formalis
transmuta¬
tio,
licet
respectu
excrementorum,
for¬
maliter
transmutet.
Etenim
dissimilares
partes
cremoris,
quarum
non
intendi¬
tur,
alimentalis
sibi
applicatio,
putre¬
scunt
per
fermentum
stercoreum,
&
privantur
vita
media,
ut
&
Archeo,
Ast
cremoris
homogenei,
sola
praetendi¬
tur
transmutatio,
ut
&
ejusdem
fruitio.
(50)
Cibi
igitur,
verè,
&
essentialiter
non
commutantur,
nisi
dum
in
una
parte
cruor,
ac
in
altera
parte
stercus
plenè
putridum
fiunt.
Viscus
etiam,
cruori
faciendo
de¬
putatum,
non
potest
vacare,
parandis
stercoribus
flavis
in
Ileo
&
colo.
Differt¬
que
stercus,
à
manso
cibo
essentialiter:
non
autem
solo
calore
putrefieri
creden¬
dum,
paucis
horis,
quod
nec
à
calore,
in
cremorem
aliqualem
versum
est:
sed
à
fermentis
propriis
culinarum.
Ergò
ci¬
bus
nondum
plenè
est
transmutatus,
nisi
dum
subacto
suo
Archeo,
noster
vitalis
est
introductus,
cum
plena
vasallatione
prio¬
ris.
Sic
namque
totum
vinum
mutatur
in
acetum;
totum
argentum
vivum
in
aurum,
totum
ovum
in
pullum,
totus¬
que
sanguis
in
ultimum
alimentum.
(51)
Un¬
dè
falsum
coniicio,
non
esse
alimentum
sine
excremento.
Stercora
enim
medi¬
tatae
sunt
Scholae:
nec
attenderunt,
quod
ad
generationem
tantum
concurrant
ho¬
mogenea:
Idcircò
licet
antè
transmu¬
tationem
cibi,
fiant
secum
separationes:
tamen
deinceps,
non
fiant
feces
am¬
plius
in
transmutando,
nimirum
post
homogeneitatis
adeptionem.
Impossibi¬
lis
nempe
est
separatio
saecum
ex
ho¬
mogeneo,
in
quo
unum
nil
quicquam
discrepat
ab
altero.
In
cibis
verò,
sive
sub
fermento
primo,
est
heterogenei¬
tas,
propter
ciborum
partiumque
eo¬
rundem
differentiam,
masticationis
in¬
aequalitatem,
&
recepti
fermenti
impa¬
rem
applicationem.
Cibus
enim,
par¬
tim
facilius
auscultat
fermento,
partim¬
timque
rebellis
reluctatur,
unde
etiam
dissona
fermenti
oritur
capacitas.
(52)
Fal¬
sum
est
&
illud
Scholarum;
Quod
sto¬
machus
sibi
primario
coquat:
secun¬
dario
tantum
pro
toto,
adeoque
verè
alatur
ipse
chylo
acidulo.
Adeoque
si
non
nutriretur
suo
chylo,
nec
velle
co¬
cturam
incipere
aut
attingere.
Eo
quod
ex
Philautia
naturae,
unumquodque
pro
se
intentionaliter
agat.
1.
Id
si
locum
habeat
in
agente
totali:
non
sanè,
in
partium
singularum
directione.
2.
Quia
nulla
pars
agit
quicquam
proprio
nu¬
tu
Philautiae,
in
corpore:
multoque
minus,
agunt
officinae,
dicatae
ministe¬
rio
totius.
Sed
natura
paret
utrobique
destinationibus
Creatoris,
quae
ex
usu,
atque
necessitate
dimensae
fuerunt,
pe¬
nes
rerum
Dominum.
3.
Iisdem
nutri¬
mur,
quibus
constamus:
nullatenus
au¬
tem
constamus
cremore.
4.
Stomachus
nutritur,
non
alia
materia
quam
re¬
liqua
membranarum
classis,
quae
cre¬
more
destituitur.
5.
Cremor
non
sus¬
cipit
vitam,
nisi
per
gradus
cruoris:
stomachus
autem
nutriri
nequit,
ali¬
mento
nondum
vitali.
6.
Cremor
est
cibus
liquefactus,
habens
adhuc
Ar¬
cheum
&
proprietates
cibi;
nequeunt
autem
spermatica
&
primae
constitu¬
tionis
similaria
nutriri
liquore,
non¬
dum
ad
humanam
speciem
determina¬
to.
7.
Venae
non
disperguntur
in
sto¬
machum,
ut
cruorem
sugant,
sed
ut
alimentum
diffundant.
Non
continent
autem
cremorem.
Ignorata
igitur
mem¬
brorum
oeconomia,
passim
elenchi
in
Scholis
pullulant,
à
non
causa,
tanquam
ad
causam,
pariuntque
capitales
errores,
&
surdas
experientias,
in
pelle
aliena
pi¬
andas.
(53)
Fran.
Alvares,
testis
oculatus,
scri¬
bit
Primates
Abyssinos
delectari
in
e¬
pulis,
carne
cruda
bovina,
cum
salsatura,
sive
Ee
3