ALIMENTI
HUMANI.
221
invitis,
experiuntur.
Nam
è
ruderibus
la¬
trinarum,
separare
coguntur
salem,
quan¬
doque
comesum
à
salepetrae,
per
iteratam
ebullitionem,
&
infrigidationis
coagula¬
tionem.
Adhaeret
nempe
sal
marinus,
coa¬
gulatus
spondilibus
vasorum,
nequic¬
quam
mutatus
à
seipso
pridem
esitato.
Idque
antequam
salpetrae,
suae
coagula¬
tionis
sufficientem
exsiccationem
nactus
sit.
Ideoque
hinc
scitur,
salem
marinum
promtius
coagulari,
salepetrae.
Humana
idcirco
excrementa,
sunt
minus
opportuna
salipetrae,
quàm
alias
caprarum,
ovium,
aut
armentorum.
Quantum
tamen
illius
salis
marini
subigitur
à
fermento
stoma¬
chi,
tantundem
quoque
acidum
est,
ac
volatile.
Consequenter
quoque,
etsi
nul¬
lo
quis
sale
utatur,
non
proinde
ejus
uri¬
na
sale
careret,
quippe
qui
nova
est
crea¬
tura,
atque
productum
novum,
ex
acido
cremoris.
Sal
lotii
ergò
non
habet
sibi
in
toto
naturae
systemate,
simile.
Non
enim
marinus,
fontalis,
rupeus,
gemmeus,
non
nitrum,
non
petrae,
aluminis,
aut
bo¬
racis:
non
denique
naturalium
ullius,
ut
neque
sal
urinae
gregum,
vel
armento¬
rum.
Quibus
etsi
in
modo
fiendi
conve¬
niat:
dissentit
tamen
sal
urinae
humanae
ab
illis,
per
genera
&
species:
non
minus
quàm
fimi,
per
species
brutorum
variant,
licet
communi
pascantur
bruta
pabulo,
propter
Archei
nimirum,
atque
fermenti
diversitates.
Ex
cibis
ergo,
&
potibus
non
acidis,
aut
salsis,
fit
sal
acidus,
&
demum
salsus:
faciliusque
est
ex
sale
acido
fieri
salsum,
quam
ex
non
sale,
salem
acidum
fieri.
(69)
Memini
me
chymicum
vidisse,
qui
cadum
aceti
ad
duas
tertias
quotannis
implebat
aqua
Rhodani,
exponebat
Solis
ardoribus,
&
sic
aquam,
in
se
insipidam,
transmutabat
in
verum
acetum,
concepto
è
cado
fermento.
Hoc
inquam
sic
solitus
facere,
ob
singularem
aceti
illius
proprie¬
tatem.
Siquidem
è
vini
aceto,
primum
semper
debilior
pars
stillat:
meracior
au¬
tem
sub
finem,
cum
faecibus
assurgit:
Hoc
autem
acetum
factitium,
ex
mera
aqua,
ut
fece
caret,
ita
semper
aequale
stagma¬
ab
initio
in
finem
usque,
ministrat.
Qua¬
propter
ut
fermentum
vasis,
solo
sui
odo¬
re,
aquam
in
acetum
mutat:
Ita
nimirum
Splenis
odore,
in
stomachum
spirato,
ci¬
bi
fermentali,
fiunt
cremor
acidus.
Qui
dein
vertitur
in
salem
urinaceum,
imo
&
in
vitalem.
Haec
quia
Scholae
nunquam
somniarunt,
nec
earum
sequaces,
in
ante¬
cedentium
lucubrationibus
legerant:
ideo
ignorarunt
fermentorum,
&
partium
u¬
sum,
&
transmutationum
celebrationes,
bilem
verò
utramque
introduxerunt
in
sanguinis
massam,
contenta
urinae
de¬
mum,
&
lotii
indicia,
nescivere.
Tertia
igitur
digestio,
fit
praeside
fermento
hepa¬
tis,
quod
caeco
Gas
odore,
sanguificatio¬
nem
in
suo
mesenterii
stomacho
incipit,
ac
tandem
in
vena
cava
perficit.
(60)
Quarta
porro
digestio
completur
in
corde,
ejusque
arteria;
In
qua
elabora¬
tione,
rubens,
crassiorque
venae
cavae
cruor,
elaboratur,
fit
flavior,
&
plane
vo¬
latilis.
Cor
enim
utrimque
auritum
di¬
citur,
habetque
ad
sinistrum
sinum,
pul¬
santem
arteriam
unicam,
magno
sibi
trun¬
co
insertam,
(61)
ut
duplici
remigio
fortius
trahat
cruorem
transseptum,
quod
inter
utrumque
sinum,
in
medio
cordis
est.
Huc
referquae
superius
adnotavi
de
po¬
rositate
septi,
quod
sinus
cordis
distin¬
guit,
&
cur
non
remeet
sanguis
à
sinistro
sinu,
in
dextrum;
sed
tantum
spiritus
vi¬
tae,
tanquam
per
exile
cribrum.
Differt
itaque
cruor
hepatis
à
sanguine
arteriali,
per
quartam
digestionem,
colore
&
con¬
sistentia
digesti
manifestam.
(62)
Quinta
autem
digestio
transmutat
san¬
guinem
arterialem
in
spiritum
vitalem
Archei,
de
quo
sub
Blas
humano
disserui,
ut
&
sub
spiritu
vitae.
Non
potui
mihi
sa¬
tisfacere,
quod
in
cruore
jecorario,
(licet
perfectionis
suae
gradum
acquisiverit,
postquam
mesenterium
superarit)
esset
aliquis
spiritus:
sed
mihi
semper
visus
est
cruor
ille,
tanquam
massa
quaedam
mu¬
mialis,
&
materia
ex
qua:
At
nondum
pro